TiensTiens

“We weigeren een passieve rol aan te nemen”. Zo schreven we in drukletters in het nulnummer van TiensTiens in 2005. Vandaag mogen we met de hand op het hart zeggen dat deze uitspraak geen dode letter gebleven is. Acht jaar lang publiceerden we tot vier keer per jaar een gratis stadskrant boordevol kritische analyses over de stedelijke actualiteit, diepgravende interviews met dwarse denkers, averechtse verhalen uit de rijke geschiedenis van Gent, prikkelende stadsfoto’s en beeldverhalen en nog zoveel meer. We gaven progressieve organisaties, buurt- en actiecomités een platform en een stem in het stedelijk debat. Met ‘Stoot van de Stad’ brachten we gedurende een aantal jaren TiensTiens bij onze lezers door debatten, theater en interventies in de publieke ruimtes. Onze inbreng in het Gentse stadsdebat werd gesmaakt. Getuige daarvan de vraag om deel te nemen aan allerlei debatten, advies te geven over stedelijke uitdagingen aan lokale overheden en middenveldorganisaties, te zetelen in klankbordgroepen en voor studenten te gaan spreken.

“Het abortusverhaal heeft niets aan relevantie ingeboet.”

Lucie Van Crombrugge en Vicky Claeys getuigen.

Eén espresso shot en twee capuccino’s. Nog voor we bediend zijn is het gesprek al goed op dree. Lucie Van Crombrugge was jarenlang coördinator van het Gents abortuscentrum Kollektief Antikonceptie, Vicky Claeys was directeur van de Federatie CGSO (vandaag Sensoa) en staat nu aan het hoofd van de International PlannedParenthoodFederation – European Network. Ze kennen elkaar van de wilde jaren, toen er nog een algemeen verbod op abortus was. Baas in eigen buik, dat was de slogan waarmee ze de straat optrokken.

De afschaffing van het woord ‘allochtoon’ is niet zomaar een stunt. Er ging een lang proces aan vooraf. “De afschaffing van ‘allochtoon en autochtoon’ is een symbolische speerpunt. Men moet echter wel het héle verhaal erkennen. Zo niet, dan doet men geen recht aan de Gentse Lente”, meent Pascal Debruyne, medeauteur van de conceptnota voor het Gentse college.

De voorvechters van een onafhankelijk Vlaanderen kunnen nog iets leren van Gent. Eind maart is het alweer 5 jaar geleden dat onze stad zich afscheurde van de rest van het land. Jan Hoet werd keizer van de stadstaat gekroond en alle West-Vlamingen moesten een hoofddoek aan. Fiere boosdoeners waren de jongens en meisjes van de Nieuw-Gentse Alliantie. We blikken terug op zes maanden kolderieke terreur met Jan Beke (voorzitter), Edmond Cockuyt (partijideoloog) en Arne Loccufier (chef van de ‘Gentse Militanten Orde’).

Ik blik met genoegen terug op de woelige beginperiode van TiensTiens.

Met Victoria Deluxe stonden we mee aan de wieg van deze stadskrant vanuit een sterk verlangen naar meer discussie en debat. Gent lijkt immers tot op vandaag het slachtoffer te worden van haar ‘progressief’ imago: het gaat goed in Gent, Gent is een fijne stad om in te wonen, in Gent heerst er een rebelse sfeer,…

Eind 2004.

De beslissing om een krant te maken was reeds genomen. Een krant om een andere stem te laten horen, om bepaalde thema’s meer onder de aandacht te brengen, om kritisch te zijn, maar ook om een bijdrage te leveren aan de Gentse samenleving en samenlevingen in het algemeen.

Over de structuur en de inhoud was reeds (veel) gepraat. Die avond zou er in de vroegere locatie van Victoria DeLuxe over de naam gebrainstormd worden.

“Waar twee of meer mensen samenzitten om het gesprek aan te gaan over hun omgeving, daar krijgt het politieke gestalte. Want echt handelen, dat de wereld verandert, kan je nooit alleen.” Deze wijsheid van Hannah Arendt is nog altijd actueel. Het politieke krijgt vorm in de publieke ruimte als er sprake is van een pluraliteit aan visies op de werkelijkheid. Deze publieke ruimte vat de filosofe op als een ‘tussenruimte’ (inter-esse). Dit ‘tussen-in’ is iets dat gemeenschappelijk is aan mensen en hen tegelijkertijd verbindt en scheidt: in het geval van TiensTiens de stad Gent.

Gent is een rebelse stad, dat weet zelfs de onnozelste reisgids. Maar klopt dat imago of is het enkel het resultaat van een uitgekiende citymarketing? Een reis door 1500 jaar Gentse geschiedenis.

Inleiding Gentse Feestendebat 23 juli

‘Zoveel stad’. Met dit promotielogo verkopen Gent en haar organisaties zich sinds 2010 als merk aan de buitenwereld. ‘Zoveel stad’ moet de vele gezichten van Gent in de kijker zetten. De stelling die ik hier wil verdedigen is dat Gent vandaag niet genoeg stad is. Om meer stad te worden heeft Gent nood aan een stadsdebat. Dat stadsdebat moet de komende zes jaar onder meer gaan over de verarming en verkleuring van de stad, over de groei van de stedelijke bevolking en over de noodzaak van een verkeersleefbare stad. Maar de uitdaging om Gent meer stad te maken kan niet enkel in Gent aangepakt worden. Gent kan pas meer stedelijk worden als ook Vlaanderen zich stedelijk gaat opstellen. Daar ligt een grote uitdaging voor Gentse en andere stedelijke politici en middenveldorganisaties.

“Wie faalt wordt hier makkelijk vergeven”

(foto: Jonas Lampens)

Steengoede radio. Wie in het voorjaar op zondagmiddag op Radio 1 afstemde zal dat beamen. Met Radio Plettenberg blies Wouter Deprez de luisteraar van zijn sokken. Een jaar lang leeft Deprez met zijn gezin in Zuid-Afrika. Een interview met de stand-up comedian, schrijver en theatermaker vanuit zijn woonkamer in Plettenberg.