TiensTiens

(foto: freddy Willems)

‘Brussel’ is een Vlaamse stad. Dat zegt Bart De Wever toch. Leopold II dacht daar anders over. Met de buit van zijn Afrikaanse plunderingen bouwde hij ‘Bruxelles’, een stad van avenues en haute finance. Sindsdien splitste de hoofdstedelijke persoonlijkheid als maar verder op. Voor ‘بروكسل’ moet je in Schaarbeek, Anderlecht of Sint-Joost zijn. Tenslotte ontwikkelde zich in de buik van onze enige Belgische miljoenenstad ‘Brussels’. Blinkend als kantoren, bevolkt door Eurocraten en hun -innen.

Wie rondloopt door de Brusselse Leopoldswijk waant zich even buiten België. Onze officiële landstalen zijn Nederlands, Frans en Duits. Maar pendelend tussen Europees Parlement en Europese Commissie spreken de mensen vloeiend Italiaans, Portugees, Tsjechisch en Pools. We zijn hier niet in Babel. Al die hemden en mantelpakjes hebben één gemeenschappelijke taal. European, volgens sommigen. Europäisch, volgens anderen… Vertaling gebeurt simultaan, stilaan automatisch, in nationale wetten en decreten.

Anno 2009 brunchen, lunchen en shoppen vele tienduizenden professionele Europeanen uit nu al zevenentwintig landen op en rondom het Luxemburg- en Schumanplein. Voor de Europese instellingen alleen al werken 50.000 mensen. Hun aanwezigheid lokt om en bij de 15.000 lobbyisten naar ons land. Een overgrote meerderheid daarvan verdedigt enkel bedrijfsbelangen. Wereldwijd gaan multinationals alleen in Washington DC nog actiever op zoek naar bevestiging. Hetzelfde geldt voor journalisten. Brussels telt er duizenden, Bruxelles een heleboel, Brussel enkele, بروكسلnagenoeg geen. Samengeteld meer dan Parijs of Londen. Daarbovenop blijken ook Europese ambtenaren, diplomaten en de lobbymannen en -vrouwen tuk op kinderen. De statistieken geven 15.000 leerlingen voor 30 internationale scholen met 2000 werknemers.

Samengevat blijkt de ‘Brussels bubble’ een hoofdstad in de hoofdstad, met een inwonersaantal zo groot als dat van Gent zonder deelgemeenten. Stel je dat voor in beeld en kleur. Een leger nieuwbouwkranen takelt onze Arteveldestad integraal Brussel binnen. Burgemeester Barroso knipt het lintje door.

Welkom in de ‘Brussels bubble’

Slapen en eten gebeurt voor een meerderheid in de gemeenten rondom de Leopoldswijk. Je hebt expats wiens verblijf van korte duur is, maar het merendeel van de inwoners van de bubble zijn blijvers. Zoals voor iedereen die in een vreemd land toekomt, vertelt Caroline de Gruyter, zijn ook de inwoners van Brussels op zoek naar een nieuwe, passende identiteit. De Nederlandse journaliste schreef er een boek over. Ze vertelt hoe de nieuwkomers langs de ene kant een halve voet laten staan in hun land van herkomst, maar anderzijds fel samenklitten.

“De stad is als een ui”, stelt De Gruyter. “Je moet alle laagjes afpellen vooraleer je erachter komt dat hier helemaal geen centrum is. Dat de Europeanen hier in een subcultuur leven, is dus zeker niet alleen omdat ze zich niet willen aanpassen. De stad zit gewoon zo in elkaar.” InBrussel-Bruxelles- بروكسل-Brussels is altijd nog een plaatsje voor een bubble meer of minder. Belg worden is geen serieuze optie. Bruxellois of Brusseleir valt te overwegen. Maar boven alles zijn de knappe, meertalige en hoogopgeleide inwijkelingen Europeaan. Nergens zoveel steun voor de ter ziele gegane Europese Grondwet als in Brussels. De bubble is hun getto. Een boze blik naar Bolkenstein de absolute grens.

Elke plusmiljoenstad op ons continent heeft zo haar omheinde delen. Altijd aan de uiteinden, ergens tussen de rafels van de verste, drukste straten. Brussel, ooit een Vlaamsch provinciegat, is de enige Europese hoofdstad die nog centrum over had voor een getto meer. Als blijkt het een bijzonder exemplaar. Terwijl andere getto’s dreigen te verzinken in de scheuren van de grootstad, gaat Brussels zweven. Commissie, Raad van Ministers en Europees Parlement produceren ondertussen tot 80% van alle wetgeving tussen Dublin en Warschau, Tallinn en Lissabon. De Europeanen – ambtenaar of lobbyist, kind of journalist – rijgen de looplussen aan elkaar en blazen blauwe bellen. Er in prikken is weinigen gegeven. Boven de bubble straalt een aureool van twaalf gele sterren...

Ondertussen zijn er zo weinig touwen waarmee Brussels vast hangt aan Brussel of Bruxelles, dat de hoofdstad in de hoofdstad op elk moment dreigt op te stijgen. Dit getto tart de zwaartekracht.

NATAN HERTOGEN