(foto: carmendevos)

Het was een mooie dag geweest, en de avond moest nog beginnen.

Vanmorgen was ik zacht ontwaakt door het gezang van enkele vogels, die even verderop in het park het beste van zichzelf gaven, waarschijnlijk om hun partner te bekoren.

Het heerlijke aroma van sterke koffie drong de slaapkamer binnen, en ik hoorde de zachte stem van mijn vrouwtje, “Het ontbijt is klaar, jongen”, ik reageerde niet, wetende dat ze me dan even later zou komen wekken.

Ik hoorde haar opgewekte lichte stap toen ze over de knarsende houten vloer de slaapkamer betrad. En terwijl ze mijn naam uitsprak, trok ze zacht de overgordijnen open, het zonlicht drong de kamer binnen, moeilijk wennend aan het felle licht opende ik mijn nog luie ogen.

Ze stond een beetje voorovergebogen door het raam te kijken dat ze net had geopend. Haar lange blonde haren nog wild van de nacht, haar nachtkleed dat door het zonlicht haar heerlijke lichaam onthulde.

“Goedemorgen schat, wat een lekker ontbijt heb je me gebracht”, sprak ik. Al glimlachend draaide ze zich om, en met een speels gebaar beende ze naar me toe, drukte haar vochtige lippen tegen de mijne en fluisterde zacht in mijn oor, “Wil je wat suiker in je koffie?”, “Ja, vier lepeltjes”.

Ja, het was inderdaad een prachtige dag, en de avond moest nog beginnen.

Op het werk was ook al iedereen vriendelijk geweest, de collega’s, mijn baas die me de hele dag geprezen had, de mensen op de tram op weg naar huis (zelfs de chauffeur glimlachte toen hij me een ticket overhandigde), straatmuzikanten die met mooie ballades de straten betoverden…

Terug thuis begon ik de maaltijd voor te bereiden, en terwijl het vlees zacht sudderde nam ik de nog ongelezen krant ter hand. Er stond een artikel in over een totaal nieuw soort hoorapparaat, de ‘Mute’ genaamd. Het speciale aan dit toestel was dat het alle ongewenste geluiden kon wegfilteren, zoals het lawaai van een drilboor die juist onder je deur de straat aan het bewerken is, of het gedender van een goederentrein die een twintigtal meter van je achtergevel voorbijtrekt.

Even later hoorde ik het slot van de voordeur opendraaien. ‘Daar is mijn lief vrouwtje’, dacht ik met enig verlangen, ‘zou vanavond zo mooi worden als deze ochtend?’.

Met snelle tred beklom ze de trap, opende de deur van de woonkamer en net wanneer ik dacht ze te horen zeggen “Dag man, heb je een fijne dag gehad?”, drong gedurende enkele seconden een schrille toon mijn hersenen binnen.

IEEEEEEEEEE

 “Wat heb jij weer de hele dag uitgevreten, klootzak!”, tierde mijn wijf, “Heb je de boel gekuist en is het eten klaar?”

Pas dan drong het tot me door: ik was vergeten de batterijen van mijn Mute te vervangen, en de winkels waren al dicht! Snel dacht ik na en rende naar mijn bureau, opende de lade en vond met enige opluchting de adapter van mijn Mute.

“Goedenavond, schat, wat zie je er weer geweldig uit”, fleemde ze, en opende een fles rode wijn. Het werd een prachtige avond.

PATJE