TiensTiens

Moet er geen muziek zijn?

(Foto: carmendevos)

De Arteveldestad heeft haar ziel aan het toerisme verkocht. Alleen wat past in het plaatje mag er nog in. Muzikale alterno’s worden vriendelijk verzocht te verhuizen.

De kade glinstert in het aanschijn van de laatste zonnestralen. Een frisse wind blaast het gekeuvel op de terrasjes in golfjes het water op. Het is rustig, alleen de herinnering aan de swingende salsamelodieën van Polé Polé maakt het er minder stil. Koppeltjes toeristen slenteren af en aan. Hier en daar vinden ze een leeg tafeltje waar ze zich uitgeteld neerploffen. Als ze straks huiswaarts keren, zullen ze honderduit vertellen over die mooie Arteveldestad, over haar gezellige huisjes met trapgevels, over de betoverend mooie torens en de onvergetelijke charme van de terrasjes op de Gras- en Korenlei.

De ervaren terrasjesgangers daarentegen vinden het in het epicentrum van de Gentse binnenstad eigenaardig stil. Waar, zo vragen zij zich verwonderd af, is de vriendelijk glimlachende gitarist die met rinkelende hoed zorgvuldig tussen de tafeltjes zigzagt? Waar is het schuchtere zigeunertje dat uit zijn diatonische trekzak Oost-Europese klassiekers tevoorschijn tovert? En waar zijn toch de scoutsgroepen die de kade vullen met romantische kampliederen? Voor de toeristen mogen de Gras- en Korenlei dan wel places to be zijn, voor muzikanten is er al een tijdje geen plaats meer. Een politiereglement verbiedt immers elke vorm van straatanimatie op de Gras- en Korenlei. Toeristen moeten er immers kunnen flaneren zonder dat de illusie van gezelligheid wordt verstoord.

Ouderwets jammen

Straatanimatie is nochtans niet verboden in Gent. Maar straatmuzikanten moeten wel toestemming vragen om hun brood te mogen verdienen. En er zijn een aantal regeltjes die ze willens nillens moeten respecteren. Uiteraard zijn ze verplicht steeds hun vergunning op zak te hebben, maar ze mogen ook nergens langer dan twee uur staan en o wee als ze op een ‘verboden’ plaats worden aangetroffen, want dan riskeren ze een boete van 60 euro. De Gras-en Korenlei zijn zulke ‘verboden’ plaatsen.

Er is echter wat aan de hand met het politiereglement. Toen Charlotte in april met enkele vrienden op de Graslei afsprak om er ‘nog eens lekker op z’n ouderwets te jammen’, werden ook zij zonder pardon door de politie weggejaagd. Nochtans, aldus het verontwaardigde meisje op Folkroddels, wilden zij er toch helemaal geen geld verdienen.

Dat vindt gemeenteraadslid Filip Watteeuw (Groen!) een zeer terechte opmerking. “Ik ben ervan overtuigd dat het politiereglement voor straatanimatie eigenlijk helemaal niet van toepassing is op mensen die in een spontane bui en zonder dat ze er geld voor vragen, samen muziek maken. Maar toch beroepen het stadsbestuur en de politie zich op dat reglement om de muzikanten het zwijgen op te leggen. Er wordt bewust een grijze zone gecreëerd tussen echte straatartiesten en jonge mensen die spontaan samen muziek maken. De stad wil immers zo weinig mogelijk last: noch van de enen noch van de anderen. Dus maken ze er maar een potje van.”

Filip Watteeuw begrijpt wel dat straatmuzikanten toestemming moeten vragen en een vergunning dienen te betalen. “Maar spontane muzikale bijeenkomsten moeten om het even waar en wanneer kunnen, zeker op een plaats als de Gras-en Korenlei waar heel veel jonge mensen samenkomen. Samenkomen en muziek maken is dat immers niet eigen aan het stadsleven? Het reglement moet aangepast worden, want men kan mensen niet verbieden om muziek te maken. Het enige wat we wel aan banden kunnen leggen zijn storende percussie of geluidsversterking, bijvoorbeeld door een maximaal geluidsniveau op te leggen. En natuurlijk moet ook de nachtrust van de buurtbewoners gerespecteerd worden.”

Batoosjantant

Watteeuw heeft overigens ook kritiek op de inconsequente toepassing van het reglement. “Ik ben er zeker van dat, mocht iemand in Drongen of in Oostakker met zijn gitaar voor zijn deur zitten tokkelen, er geen ziel over piept”, zegt hij. Maar op de Gras- en Korenlei lopen steevast een aantal politieagenten rond die storende elementen snel terecht wijzen. Het stadsbestuur werkt al een tijdje aan het creëren van een aantal ‘plaatjes’ in Gent. Dat zijn plaatsen waar de toeristen zich goed voelen, waar ze ongestoord kunnen genieten en waarover ze later aan hun vrienden charmerende verhalen kunnen vertellen. Alterno’s die zich onttrekken aan het voorgeschreven gedrag, die in een kringetje muziek maken en gewoon hun eigen bier meebrengen, horen niet in het plaatje thuis. Men weert ze liever naar de rand van de stad.” Vandaar dat Charlotte en haar vrienden door de politie naar het Baudelopark werden gestuurd. Strikt genomen mag muziek maken zonder toestemming daar eigenlijk ook niet, maar geen haan die er daar naar kraait.

Burgemeester Frank Beke gaf trouwens op de gemeenteraadscommissie Algemene Werken in april zelf aan Filip Watteeuw toe dat uitzonderingen op de regel in bepaalde gevallen wel kunnen, bijvoorbeeld als een scoutsgroep een act in het kader van OdeGand wil brengen. “Als het past in het plaatje, dan mag het ineens wel”, zegt Watteeuw.

En dat is waarschijnlijk ook de reden waarom Batoosjantant wel nog mag uitvaren. Wie zich eerder al afvroeg waarom toeristen in een bootje langs de Graslei wel Gentse klassiekers mogen zingen, maar de Gentenaars op de kade hun mond moeten houden, weet nu waarom: zij passen in het plaatje, u niet!

KELLY GEVAERT