TiensTiens

Interview: Schamper overschat zichzelf amper

(foto: Freddy Willems)

Studentenblad Schamper stamt uit de tijd dat de veertigers en vijftigers van nu radicale partijkaarten verzamelden, NGO’s uitvonden en spraken in progressieve spelling. Doorheen de jaren is het blad geëvolueerd, maar de nieuwe generaties redacteurs zijn altijd schampere observatoren gebleven van alles wat binnen en rond de Gentse universiteit beweegt. TienTiens had een gesprek met drie van de huidige sterkhouders: Matthias Jacxsens, Gert Boel en Bregt Saenen.

> Zien jullie grote verschillen tussen tussen TiensTiens en Schamper?

Matthias: “TiensTiens is duidelijk programmatorischer ingesteld dan Schamper. We nemen ons blad wel serieus hoor, maar we hebben een minder vastomlijnd doel, denk ik.”

Gert: “Maar als het erop aankomt iets uit te pluizen, durf ik zeggen dat we best gebeten te werk gaan. Neem nu die zaak rond professor Fernand Vandamme, die jarenlang het bijna inhoudsloze postgraduaat Knowledge and Information Management aanbood. Studenten betaalden extra kosten en kregen hier en daar een cursus in de plaats. De rest van het geld verdween in de zakken van de professor. Rien Emmery, die toen hoofdredacteur was, heeft toen meer gedaan dan de meeste Vlaamse kranten. Hij is er in geslaagd alle schema’s bloot te leggen.”

Gert: “We hebben niet echt een politieke lijn, en dat is goed. Door de mengeling van politieke inzichten binnen de redactie zou dat gewoon onwerkbaar zijn. Ik vind dat we een warme, charmante redactie hebben. Vrij van geest ook.”

Bregt: “Ja! Schamper is de Eric Van Looy van de studentenpers.”

> De laatste grote studentenmobilisatie was gericht tegen het Plan Vandenbroucke. De minister wil hogescholen en universiteiten voortaan financieren volgens de prestaties van de studenten en niet langer volgens hun aantal. Er zijn nogal wat mensen die vrezen dat dergelijke maatregelen op termijn zullen leiden tot een hoger onderwijs op twee snelheden. Instellingen die zich blijven inspannen voor minder goede studenten gaan immers steeds minder geld krijgen. Hebben jullie in dergelijke debatten dan geen rol te spelen als studentenblad?

Gert: “Ik vrees dat de hele heisa door een gebrek aan concrete eisen vanwege de studenten momenteel wat stil ligt. Vandenbroucke doet gewoon door.”

Matthias: “Dat is een stuk ook onze schuld. Noch wij, noch de studentenvertegenwoordigers slagen er in de problemen die het Plan Vandenbroucke zal veroorzaken over te brengen naar de studenten.”

Matthias: “We merken dat we soms wel heel rechtsreeks invloed uitoefenen, maar niet langer via de studenten. Onlangs schreven we iets over de slechte toegankelijkheid van de universiteitsgebouwen voor gehandicapten hier in Gent. De rector had het gelezen, speelde het door naar de dienst gebouwen en voor wij echt van onze neus moesten beginnen te maken, was er al van alles veranderd. We krijgen dus de rector uit zijn bureaustoel, maar de studenten vreemd genoeg niet.”

Gert: “Eigenlijk zijn we vooral goed in dit soort dingen. In Schamper vind je weinig analyse, vooral feiten. We willen de mensen geen conclusies in het hoofd beitelen.”

> Schrijven jullie wel eens over zaken die niet direct maar vaak wel indirect van belang zijn voor de studenten?

Matthias: “Ons publiek is sowieso minder geïnteresseerd in – bijvoorbeeld - schrijnende armoede in Gent. Als we over stadspolitiek beginnen, haken ze af. Daarenboven krijgen we ons geld van de universiteit. Het zou onbehoorlijk zijn om ons dan te hard op andere, en vooral politiek gevoeligere zaken te richten.”

Gert: “Ons doelpubliek is niet de stadsbewoner of de kritische studentenbeweging, veeleer de gemiddelde student.”

Matthias: “Je moet je kunnen beperken tot waar je sterk in bent, vind ik. Onze binding met het studentenleven maakt ons uniek in Vlaanderen en dat willen we dan ook uitspelen.”

> Denken jullie dat het mogelijk is om kotstudenten stemrecht te geven voor de gemeenteraadsverkiezingen? Op die manier worden ze meer betrokken bij wat er gebeurt in de stad.

Gert: “God ja, ik denk dat de concentratie van een heleboel problemen, in bepaalde wijken, bij telkens dezelfde groepen inwoners, echt wel nijpender is dan die studentenbelangen.”

> Ontstaan er geen problemen daar waar er teveel studenten in één wijk wonen? De leefbaarheid van studentenwijken voor de rest van de bevolking is niet optimaal.

Bregt: “Ik heb de indruk dat er in Leuven een veel groter conflict is tussen de stad en de studenten. Hier in Gent zie ik toch veel jonge mensen die verder willen kijken dat de Overpoort. Die gaan naar de gewone cafés. Eigenlijk is het – als je wilt tenminste – best gemakkelijk om je als student in de stad te integreren.”

> Hoe zit het met de inspraak van studenten op de universiteit zelf? Doen de studentenvertegenwoordigers hun werk?

Matthias: “De studentenvertegenwoordigers zijn soms een beetje bang van ons, want Schamper is de enige kritische toets op wat ze doen. Er zitten zeker competente mensen tussen, maar onvermijdelijk ook een pak arrivisten. Op de allerhoogste niveaus zijn gelukkig zo goed als alle studentenvertegenwoordigers serieuze mensen.

Een probleem is dat de meesten toch niet herverkozen willen worden, waardoor ze zich nooit moeten verantwoorden voor hun beleid. Het gebeurt dan dat ze wel een goede campagne voeren, maar eigenlijk weinig inhoud hebben. Op die manier bouw je geen achterban op, die over de schouders meekijkt en meedenkt.”

Gert: “Sommige van die gasten zijn echt wel goed bezig, maar ze verkijken zich op Schamper omdat ze verwachten dat we zomaar in hun project zullen meestappen. Eigenlijk is dat ons ding niet. Het is aan hen om zaken te realiseren. Ze zijn dan teleurgesteld in ons, maar Schamper laat zich nu eenmaal niet meetrekken in die of die richting.”

Matthias: “Eigenlijk zijn er drie soorten studentenvertegenwoordigers. De gasten die vanuit politieke bewegingen komen zoals het LVSV, Animo of de ALS, de ongebonden mensen die het goed menen en een paar goede ideeën hebben en dan de mannen die het louter doen om hun CV aan te vullen. Ze laten zich één keer zien op vergaderingen en dat was het dan.”

> Heren, bedankt. Dat was het dan.

NATAN HERTOGEN