TiensTiens

(foto: Aäron)

De sterren van het witte doek lieten zich naar de Oscaruitreiking voeren in Ecolimo’s, hybride auto’s die rijden op soja en notenolie. Sinds Al Gore een filmpje gemaakt heeft over de klimaatcrisis is het uiterst trendy om zichzelf ecologist te noemen. Valse profeten als Bruno Tobback, zijn eenvoudige huisvrouw uit Kapellen en Verhofstadt sprongen de voorbije verkiezingen gretig op de groene kar en laten het niet na om hun groene bewustzijn te pas en te pas aan hun potentiële kiezers te slijten.

Terwijl Verhofstadt de publieke opinie probeerde wijs te maken dat de extra heffingen op milieuonvriendelijke verpakkingen ingegeven waren door nobele groene intenties, drong het VBO ( het Verbond van Belgische Ondernemingen, de ultra’s onder de liberalen) er bij Europa op aan om meer CO2 te mogen produceren. Het VBO eist een hoger CO2-quotum voor België, want anders komt de concurrentiepositie van het Belgische bedrijfsleven in het gedrang.

Het klassieke verhaal van de kapitalist die het touw verkoopt waarmede hij uiteindelijk zelf zal worden opgeknoopt.

Het heilige kalf van de economie dreigt in gevaar te komen. Niet de industrie is de grote schuldige van de klimaatcrisis, het zijn de huishoudens die meer inspanningen moeten leveren om de blauwe planeet te redden.

Gij zult niet naar de bakker gaan met uw auto.

Gij zult op zaterdag geen lui bad meer nemen maar een snelle douche.

Gij zult zuinige spaarlampen bezigen in plaats van gulzige gloeilampen

Gij zult geen kiwi’s uit Nieuw-Zeeland meer eten maar kweeperen uit Sint-Truiden

Gij zult geen exclusieve wijnen uit Toscane meer drinken, maar het brouwsel van Rik Daems uit het Hageland

Gij zult niet meer gaan huwen in Thailand maar bij de Wouter in Sint-Niklaas

Over gebakken lucht gesproken, Wall Street heeft een nieuwe groeimarkt ontdekt. Bedrijven die teveel broeigassen uitstoten, kunnen emissierechten opkopen bij bedrijven in de Derde Wereld die wel binnen de normen blijven.

Zoals zondaars vroeger aflaten konden kopen bij de paus om alsnog in de hemel te komen.

Het paradoxale aan het ecokapitalisme is dat de enige partij die al twintig jaar min of meer consequent de ecologische boodschap is blijven verkondigen, nog steeds zo goed als niets in de politieke pap te brokken heeft. Groen! houdt namelijk altijd dat verdomde vermanende vingertje in de lucht en dat hebben de mensen niet graag. En sinds de opgemerkte passage van Steven Stevaert, de goedheilige man uit Hasselt, beseffen we allemaal dat wat niet goed is voor de mensen ook niet kan deugen. Dan is Bruno Tobback, de appel valt niet ver van de boom, veel slimmer. Net als zijn papa heeft hij Machiavelli gelezen. ‘Als ik echt in het openbaar zou zeggen welke maatregelen nodig zijn om het milieu te redden, dan zou ik niet meer verkozen worden’, aldus de kleine Tobback.

Slimme gast. Die gaat het nog ver schoppen.

LIEVEN DEFLANDRE