TiensTiens

In de aanloop naar de federale verkiezing­en vroeg de culturele sector, en meer speci­fiek het sociaalartistieke veld, in Vlaanderen aandacht voor een belangrijk maatschappelijk initiatief. Over heel België werd een affichecampagne opgezet met de oproep om de vele duizenden goed geïntegreerde ‘mensen zonder papieren’ te regulariseren.

Het initiatief ‘Stem 72’ werd ontwikkeld in samenwerking met UDEP (Union pour la Défense des sans-Papiers), een zelforganisatie voor mensen zonder papieren, en sloot nauw aan bij de ‘Stem 72-affichecampagne’ van 2004 naar aanleiding van de Vlaamse verkiezingen. Toen werden in Gent enkele duizenden affiches opgehangen met de oproep tot ‘algemeen stemrecht voor iedereen’. Deze visueel en inhoudelijk opvallende campagne trok veel aandacht en tot op vandaag blijven deze affiches zichtbaar in de stad. Omdat de problematiek waarin vele duizenden mensen zonder papieren zich bevinden zich niet beperkt tot één stad, provincie of gemeenschap, werd na 2004 gezocht hoe we met een nieuwe affichecampagne heel het land konden sensibiliseren.

Aansluitend op het cultuurbeleid van Minister Anciaux willen we vanuit het culturele werkveld een verhoogde maatschappelijke betrokkenheid ontwikkelen. Vlaanderen kent een rijk en gediversifieerd cultuurlandschap en kan dankzij een goed ondersteuningsbeleid nieuwe maatschappelijke experimenteerruimte ontwikkelen. Cultuurproductie en cultuurparticipatie kunnen zich op deze manier verbinden met wat zich afspeelt aan de maatschappelijke basis. Daarnaast kunnen we vanuit de culturele sector in dialoog met het maatschappelijke middenveld ook een politieke betrokkenheid ontwikkelen die de partijpolitieke belangen overstijgt. Vandaar de keuze om vanuit het sociaalartistieke werkveld i.s.m. Kunst en Democratie deze actie te trekken. Daarnaast werden tal van andere culturele en maatschappelijke organisaties bereid gevonden om de actie mee te ondersteunen. We zijn bijzonder trots dat vanuit het culturele en sociale werkveld met veel enthousiasme en bereidheid werd gereageerd om mee in de ‘boot’ te stappen. Onderaan vind je een lijst van de deelnemende organisaties.

(Ontwerp: Mario Debaene - foto Eduardo Tardaguila)

Met de affichecampagne en de nationale actie onder de noemer ‘Stem 72’ werden acht verschillende affiches ontwikkeld, waarbij telkens een foto van een mens zonder papieren staat afgebeeld. De gezichten op de affiches hebben de bedoeling om ons aan hun mensonwaardig bestaan te appelleren. De vele duizenden mannen, vrouwen en kinderen zonder papieren leven meestal in erbarmelijke situaties. Velen onder hen hebben weinig tot geen inkomen, worden binnen de arbeidsmarkt uitgebuit en wonen in slechte omstandigheden. Terwijl economische studies nieuwe vormen van migratie steeds vaker erkennen als mogelijkheden om de vergrijzing tegen te gaan, blijven we geconfronteerd worden met een vrij arbitrair migratiebeleid. Tot op vandaag is het de Minister voor Binnenlandse Zaken, Patrick Dewael, die beslist wie er kan worden geregulariseerd. Er zijn echter geen duidelijke criteria bepaald op basis waarvan iemand al dan niet een verblijfsvergunning krijgt. Sommige gezinnen en individuen die al jarenlang in België verblijven worden uitgewezen, terwijl anderen om onduidelijke redenen toch een positief antwoord krijgen.

Terwijl de voorbije jaren een fiscale amnestie werd doorgevoerd en er ook een amnestiemaatregel kwam ten aanzien van vuurwapens, blijft een nieuwe regularisatie van mensen zonder papieren voorlopig uit. Met onze nationale actie hopen we de komende regeringsonderhandelingen op een constructieve manier te beïnvloeden. Ook in Nederland had een affichecampagne met de oproep tot een ‘generaal pardon’ invloed op het maatschappelijke en politieke debat. Alle mensen die zes jaar zonder papieren in Nederland verblijven worden in de nabije toekomst geregulariseerd. In een aantal Zuid-Europese landen (Spanje, Italië) werden in tussentijd honderdduizenden mensen zonder papieren geregulariseerd. Het argument dat een nieuwe regularisatie (volgens bepaalde criteria) een aanzuigeffect zou sorteren, houdt in wezen geen steek.

Het vermeende aanzuigeffect kan bijvoorbeeld worden voorkomen door de criteria die in het UDEP-wetsvoorstel werden ontwikkeld, te volgen(zie www.stem72.be). Dit betekent dat we geen oproep lanceren om zomaar gelijk wie te regulariseren, maar wel pleiten voor een regularisatie van mensen zonder papieren die kunnen aantonen dat ze goed geïntegreerd zijn in ons land. De voorbije maanden werden we in de diverse media geconfronteerd met tal van verhalen waarbij duidelijk werd hoe goed vele van deze families en individuen ondertussen geïntegreerd zijn. De vele lokale ondersteuningscomités, de verschillende Kerkbeschermingsacties in het land, enkele Bisschoppen, sommige politici, de vele manifestanten tijdens de voorbije betogingen maken duidelijk dat de oproep tot regularisatie door een brede laag van de Belgische bevolking wordt ondersteund.

VICTORIA DELUXE