This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Gentse komedie: Op stap met Jonas Geirnaert
(foto: Justin Van Heddegem)
We hebben afgesproken met Opper-Neveneffect Jonas Geirnaert aan de fontein op het Sint-Baafsplein. We maken er een wandelinterview van, want een straffe gast als Jonas verdient beter dan een of ander rokerig café. Dus op stap richting Korenmarkt vuren we een eerste vraag af.
> Ben je van Gent?
“Ja en neen, van Sint-Kruis-Winkel. Er zijn niet zoveel mensen die dat weten, maar dat is dus ook een deelgemeente van Gent. Helemaal in het noorden, bij Zelzate. Ik ken Gent dus al gans mijn leven, maar ik ben naar school gegaan in Lokeren. Omdat je daar met de bus makkelijker geraakt.”
> Iets wat ons erg opviel in vorige interviews met jou was de manier waarop je bent doorgebroken. Eerst stuurde je half voor de grap je eindwerk ‘Flatlife’ naar Cannes en wanneer iemand vraagt hoe Neveneffecten bij Woestijnvis terechtgekomen is, antwoorden jullie steevast ‘We hebben gewoon gebeld’.
“Jep, zo is het gegaan. Ik maak me over het algemeen weinig zorgen. Je ziet maar wat er uit de bus komt, vind ik. Eigenlijk is het hallucinant hoe erg mensen soms kunnen zagen en piekeren. Toen we met Neveneffecten begonnen was het ook gewoon zo dat comedy nog helemaal niet hip was. Dat is maar de laatste paar jaren gekomen; we waren het dus wel gewend af en toe zelf wat initiatief te nemen. Uiteindelijk kan het nooit kwaad om iets te proberen en kijken wat het geeft.
We zijn zo eens in een café in West-Vlaanderen terechtgekomen. Die uitbater had ons wellicht in een zatte bui geboekt. De ruimte was veel te klein voor de show en er zaten maximum tien mensen heel ongastvrij naar ons te staren. Dan hebben we er maar trashcomedy van gemaakt.”
> En konden ze er toen wat meer mee lachen?
“Neen, niet echt. Maar wij wel (lacht).”
(foto: Justin Van Heddegem)
(foto: Justin Van Heddegem)
(foto: Justin Van Heddegem)
> Je hebt veel verschillende bezigheden: animatiefilm, de theatertour van Neveneffecten, televisie maken, politiek engagement… Doe je dat allemaal tegelijk en door elkaar of probeer je te doseren?
“Tegenwoordig probeer ik me toch telkens wat op één ding tegelijk te focussen. Vroeger was dat wel eens anders. In het begin bij Woestijnvis werkten gebeurde het soms dat we een hele dag opnames maakten en dan ’s avonds nog ergens in Vlaanderen optraden met onze theatershow. Dan kwamen we daar doodmoe aan en ik moet zeggen dat de mensen dat soms wel wat doorhadden. Momenteel zijn we aan het werken aan een volgend televisieprogramma en voor het eerst in jaren heb ik daarna echt niets gepland. Het grote niets. Ik kijk daar eigenlijk wel eens naar uit.”
> En zou iemand je ooit kunnen doen kiezen?
“Neen, maar misschien dat ik me ook niet eeuwig met dezelfde dingen ga bezighouden. Op een paar uitzonderingen na is het zo dat de echt goeie comedy gemaakt wordt door mensen tussen 20 en 35. Je moet dat ook niet te lang willen rekken denk ik. Dus daarna gaan we wel zien. Ik heb ook nog plannen voor een animatiefilm, maar wanneer juist, dat is me nog niet erg duidelijk. Ergens binnen dit en enkele jaren zal het er wel van komen denk ik.”
> De eerste keer dat we je leerden kennen, op het podium in Cannes, bleek ook meteen dat je uit geëngageerd hout gesneden bent. Daar als jonge snaak oproepen niet op Bush te stemmen was gedurfd. Ik las onlangs ook dat je het had opgenomen voor een gezin van vluchtelingen bij je in de buurt.
(foto: Justin Van Heddegem)
“Eigenlijk zijn dat buren van mijn ouders in Sint-Kruis-Winkel. Ze wonen hier al zeven jaar ondertussen en komen oorspronkelijk uit Noord-Ossetië, een republiek in de voormalige Sovjetunie. Ze zijn naar hier gekomen omwille van de kinderen. Het is daar echt niet veilig. Soms verdwijnen je kinderen voor de schoolpoort om enkele dagen later met een groot litteken en nier minder terug te komen. Twee jaar nadat ze er vertrokken zijn is er ook die grote gijzeling in Beslan geweest. Dat was op 35 kilometer van waar ze woonden.
Op een bepaald moment is hun asielaanvraag hier afgewezen. In 2005 was dat. We hebben toen een benefiet gedaan in de dorpsstraat. Er waren wat bekende mensen zoals Bart De Pauw, Maaike Cafmeyer en Martin Heylen, en we hadden de pers uitgenodigd. Op die manier konden we wel wat ruchtbaarheid geven aan de problemen. Zoiets kan natuurlijk ook wel riskant zijn. De ene keer hoor je dat mensen twee dagen na zo een actie op het vliegtuig gezet worden, de andere keer helpt het hen juist en worden ze geregulariseerd.
In Sint-Kruis-Winkel hadden we zo goed als gans het dorp mee. Hier in Gent ben je natuurlijk anoniemer als vluchteling. Dat is zowel een voor- als een nadeel, denk ik.”
> Krijg je vaker vragen om mee te werken aan dergelijke acties?
“Gili, een bevriend standup-comedian en goochelaar organiseert jaarlijks een benefiet in Kortrijk ten voordele van rioolkinderen in Roemenië. Ondertussen is het een traditie geworden dat een heleboel mensen uit de comedywereld naar daar afzakken. Dit jaar stonden we er op het podium naast De Nieuwe Snaar, Kommil Foo, Raf Coppens, Gunter Lamoot én Jezus! Er zijn programmatoren die zouden moorden voor zo’n affiche, maar voor het goede doel hebben comedians een groot hart. Uiteraard wordt er dan wel de hele avond gelachen met de rioolkinderen, “we zullen het geld dan wel doorchassen, dat het bij jullie aankomt”, maar dat moeten ze er dan maar bijnemen.”
> Je bent een van de bekendste leden van de PVDA. Vragen zij soms om je hier of daar in het publiek debat te gooien?
“Er is mij twee verkiezingen geleden gevraagd of ik me opnieuw verkiesbaar wou stellen, maar ik heb dat niet gedaan. Ik merkte in de nasleep van het festival van Cannes en mijn anti-Bush speech dat Neveneffecten in interviews vaak in één adem werd genoemd met de PVDA, en dat wil ik ten allen koste vermijden. We zijn alle vier wel progressieve jongens, maar als groep doen we niet aan politiek. Wat ik wel met heel veel plezier doe voor de PVDA is nu en dan een goeie filmavond in elkaar boksen. Op 1 mei 2005 heb ik dat een eerste keer gehouden in Brussel en ondertussen hebben we dat al eens overgedaan in Zelzate. Dat was echt tof. Er komen ook gemakkelijker nieuwe mensen op af.”
> Iets helemaal anders. Werkt Gent soms inspirerend in je zoektocht naar leuke ideeën voor Neveneffecten?
“De stad op zich niet speciaal eigenlijk. Ik kijk meer naar mensen. Sommige van onze typetjes zijn letterlijk geïnspireerd op mensen die we kennen. Ik kan me wel voorstellen dat er in een stad als Gent een grotere concentratie is van mogelijke typetjes. Op die manier draagt het dus toch bij om hier te wonen.”
> Als student en nu jonge televisiemaker gebruik je een bepaald deel van de stad. Maar Gent is eigenlijk redelijk groot. Wanneer had je voor het laatst een ‘Waar ben ik nu terechtgekomen’- moment?
“Ik ben een paar weken geleden voor het eerst in Mariakerke geweest. Naar het Parkkaffee, een bijzonder tof ding met een grote kasteeltuin, woonwagens en een terras. Als je er van Gent-centrum naartoe fietst merk je hoe alles geleidelijk aan al wat landelijker wordt.
(foto: Justin Van Heddegem)
Ik heb al op verschillende plaatsen in Gent gewoond en vroeger betrapte ik er me telkens op dat ik met tegenzin verhuisde naar een andere buurt. Weer een buurt die je moet verlaten, net wanneer je hem leert kennen. Maar tegenwoordig zie ik verhuizen meer als een ontdekking. Het valt toch altijd enorm mee.”
> Zijn er ook plaatsen waarvan je denkt van ‘Oei, is dit Gent?’ Plaatsen waar de miserie van de muren schilfert?
“Lieven van Neveneffecten heeft een eenpersoonslobbygroep opgericht om Ledeberg bij Charleroi te laten voegen (lacht). Het is er nu wel aan het verbeteren, maar dat is toch wel een grauwe buurt.
We zijn daar eens gaan filmen voor ‘Willy’s & Marjetten’ en ik kan je verzekeren dat er ook nogal wat figuren rondlopen. We waren op schok met een camera van ‘man bijt hond’ en we vroegen dan de mensen om allerlei onnozele dingen na te zeggen voor de camera. Plots stopte er zo een stoere tiep met zijn hond voor de camera, al snuivend van ‘Man bijt hond, man bijt hond… Man muilt hond ja!’. Waarop hij zijn trouwe viervoeter ook echt een bek zette. Vreemde sfeer daar (lacht).”
> Eentje om te eindigen. Wat is je favoriete plek in Gent?
“Oh, dat is gemakkelijk: de Supersoldi. Wat je daar allemaal vindt. Ik heb er eens een journalist van het Laatste Nieuws naar meegesleurd. Die hadden ook naar mijn favoriete plek gevraagd, maar ze zullen wel iets meer toeristisch verwacht hebben. Raar dat die keken!”
NATAN HERTOGEN EN JUSTIN VAN HEDDEGEM