TiensTiens

Alles samen ongeveer vijftigduizend krantjes hebben we ondertussen al in en rond de stad verspreid. 50.000! Met al die nulletjes lijkt dat veel, maar eigenlijk is het niet meer dan een fractie van het aantal exemplaren dat de redacteurs van bijvoorbeeld de Gentenaar, De Morgen of Zone09 dagelijks of wekelijks op onze stad mogen loslaten. Geen jaloerse blikken in hun richting trouwens. Het lijken alleen nogal brave jongens en meisjes daar. En dan zwijgen we nog over het enige echte en officiële stadsmagazine. Ook dat heeft een oplage waar vlegels als wij alleen maar van kunnen dromen. Maar braaf, braaf…

Men zegt wel eens: ‘wiens brood men eet, diens woord men spreekt’. Bij de stad nemen ze dat nogal letterlijk op en bakken ze driemaandelijks een informatief broodje Gent, dat overal met smaak achter de kiezen beland. En niet onterecht, want het is best een lekker broodje. Het boekje is aangenaam gelayout en interessant voor wie wil weten wat er allemaal te gebeuren staat in zijn of haar wijk. Maar het boekje is verre van kritisch, en dat is natuurlijk geen verrassing. Al ooit een bestuur geweten dat zichzelf wilde ondergraven? Geen verwijten dus, maar wel een uitdaging… De uitdaging voor ons om op een eerlijke en onderbouwde manier, én op eigen kracht, wél die tik(kel) kritischer te zijn.

En dan ben je ineens een vlegel, want in tegenstelling tot het officiële stadsmagazine en zelfs de grote kranten en magazines zijn we het niet altijd even eens met het stadsbestuur. Die vermaledijde werkloze jongeren ook altijd, horen we ze ter hoogte van het stadhuis al morren. Dan hadden we eens de volledige beeldvorming van de stad in onze broekzak, zet één of andere Artful Dodger ons toch wel weer met de billen bloot, zeker?

Ondertussen, na één jaar TiensTiens, hebben we al veel bijgeleerd. Over ons project, over deze stad én over haar bestuur. Veruit het interessantst is een psychosociaal fenomeen waar we tot nog toe maar moeilijk een touw aan kunnen vastknopen. Het lijkt er immers op dat ongeveer elk lid van het stadsbestuur dat op één of andere manier met TiensTiens in contact komt, zich plots – gewoon terloops – lijkt te herinneren dat het stadsbestuur zelf ons project financiert. Waarna er om een voor ons onverklaarbare reden altijd een beetje een dreigende stilte lijkt te vallen… Ondernemend als we zijn hebben we overigens al contact opgenomen de faculteiten psychologie en sociologie om het fenomeen te duiden. Ze zijn er nog niet goed aan uit of ze het nu het ‘Sassitisch’ of het ‘De Regge-syndroom’ gaan noemen.

Voor alle duidelijkheid, de eerste vijf TiensTiens (nulnummer inbegrepen) zijn gefinancierd met Europese middelen, die door de stad werden doorgesluisd naar vier Gentse sociaal-artistieke werkingen (De Vieze gasten, Kunst in de stad, het Nieuwpoorttheater en Victoria Deluxe). Het zijn zij die op voorstel van Vicoria Deluxe beslist hebben een deel van de koek in te schakelen om ons initiatief te helpen lanceren. Als ze op het stadhuis kunnen beloven dat ze niet – zelfs geen klein beetje – gevloekt hebben toen ze zagen waar de centjes uiteindelijk naartoe gingen, willen we er hen zelfs hartelijk voor bedanken. Let wel, als…

En ondertussen is zelfs die regeling verleden tijd omdat het nu eenmaal over heel tijdelijke Europese subsidies ging. Tjonge, wordt je even plotsklaps volwassen als je voor je eigen centen moet zorgen.

Vandaar ook dat we het ons vooralsnog niet kunnen permitteren dit edito niét af te sluiten met een warme oproep aan iedereen die ons project genegen is, om ons als blijk van appreciatie een milde financiële bijdrage toe te stoppen. Op die manier kunnen we deze krant ook in 2006 – en op onafhankelijke basis – verder blijven uitbrengen en onze steen blijven bijdragen tot iets onontbeerlijks voor elk dorp en elke stad: tegenspraak.

DE REDACTIE