This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Zuiderbegraafplaats - Twee keer enkel
(foto: carmendevos)
Waar er mensen wonen, zijn er begraafplaatsen. Bezoek ze. Ze brengen rust en inkeer. En als je er oog voor hebt zie je hun verhaal van menselijkheid en ijdelheid, niets dan ijdelheid.
Want stof en as ben je, en tot stof en as keer je weer. Om tot dit inzicht te komen heb je geen prediker nodig. Kom onder de indruk van de duizenden en duizenden individuen die je voorafgaan. Mensen met hetzelfde lichaam als dat van jou. Mensen die - wat de grote lijnen betreft - hetzelfde nastreefden en min of meer hetzelfde dachten. Begraafplaatsen zijn geen lugubere plaatsen. Wie er begraven liggen, ademden dezelfde lucht als jij, dronken hetzelfde water. Ze gingen dansen met hun lief. Diomede Loorens en August De Bremacker deden het rond het jaar 1910. Hun foto is op porselein gedrukt. Hij draagt een strikje. Zij ziet er verrukkelijk uit. Ondanks het stijf deftig keurslijf van de vroege fotografie straalt ze van de energie. Ze zijn negentig jaar geleden jong begraven en rusten op de Zuiderbegraafplaats. Hun graf draagt het opschrift "concession à perpétuité" en ook "à notre chère nièce". Rijke lui.
(foto: carmendevos)
Het winteruur is weer ingesteld, de valavond is in één ogenblik een uur dichterbij.
Vreemd toch, alle winkelvitrines fel verlicht in deze vroege duisternis, en dan vraag je jezelf af waarin het nut van deze energiebesparende regel zit.
Maar er zijn plaatsen in de stad waar er totaal geen rekening gehouden wordt met dergelijke aardse maatregelen, plaatsen waar de tijd niet van belang is, plaatsen waar absolute rust heerst. Hier leeft men alleen nog in gedachten verzonken, zoals de doden verzonken zijn in hun graf.