



This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Stilleven met fruit en groenten
Dinsdagochtend 10u en het is al druk in Bayram’s winkel op de Vrijdagsmarkt. Iedereen kent de Turkse groenteverkoper op de hoek van de Kammerstraat, zoveel is duidelijk. Arm in arm met Sas, Freya, Mathias, Daniel en zelfs good-old Yves zie ik Bayram breed glimlachend op de vele foto’s aan de muren prijken.
Maar volgens Bayram zijn het vooral de gewone Gentenaars die hem weten te waarderen. “Ik werk hier al 38 jaar en dus kennen de mensen mij. Ondertussen zit ik al aan de derde en zelfs vierde generatie!”. Die derde en vierde generatie zijn niet de Turkse Gentenaars, maar de klanten. Sinds zijn twaalfde is Bayram aan de slag in de winkel. “In die tijd kon dat, nu zouden ze dat kinderarbeid noemen”, zegt hij laconiek. Bayram is befaamd om zijn vriendelijkheid en zijn vele complimentjes. Klanten heten er schatje en zoeteke. Maar daar kleeft ook een verhaal aan vast, zo legt Bayram me uit. Als klein, schattig jongetje hielp hij al mee de boel opruimen en boodschappentassen dragen en steevast werd hij dan aangesproken met schatteke en zoetje. Die traditie zet hij nu verder. Ondertussen werkt hij samen met de kleindochter van de oorspronkelijke uitbaters. In die 38 jaar heeft Bayram de Vrijdagsmarkt veel zien veranderen. Er kwam een ondergrondse parking en de bussen stopten niet langer op de markt. “Dat zaaide destijds paniek onder de bewoners”, vertelt hij. Gelukkig is alles goed gekomen en ook nu, met de grote plannen voor de Lange Munt en de Vrijdagsmarkt die er zitten aan te komen, ziet Bayram de toekomst optimistisch tegemoet. “Ze zeggen zoveel. Doen is nog iets anders.” Achter in het magazijn toont hij me alle kisten met groenten en fruit die wachten op hun bestemming. Gevraagd naar het geheim van lekker vers fruit en groenten antwoordt hij zonder twijfelen: “Ze vers aankopen en zorgen dat ze dezelfde dag nog weg zijn!”. Dat betekent dat Bayram soms ook wel met verlies verkoopt. Het principe is echter ‘wat niet vers is, komt er niet in’. Ook al gaat hij al 38 jaar mee, een pensioen staat nog niet op het verlanglijstje. “Ik heb plezier aan mijn werk, ik leef ervoor”. Dat is duidelijk.
Marlies Casier
