This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Gastvrije Brugse Puurte
Er kwam geen wagen aan te pas en een fiets was eigenlijk kiezen voor het gemak boven de korte wandeling naar de werkvloer op de Begijnhoflaan. Serge Snoeck drukte in de jaren zestig immers zijn almanakken op wandelafstand van ons appartementje. De mooie groene dreef, de Groendreef, zuurstof van en naar het werk.
Tijdens de jaren zestig op de Brugse Poort komen wonen, in een 'heel berucht' stukje Gent, omdat het dichtbij plezierig werken was. Van den boerenbuiten naar een arbeiderswijk. Eerst waren we 'inwijkelingen' en later mochten we ze zelf verwelkomen toen her en der lege woningen werden ingenomen door allerlei nationaliteiten.
(foto: Fixatief)
Maar mijn eerste contact met 'vreemdelingen', het moet zo'n dertig jaar geleden zijn, was niet met immigranten. Het waren geen vreemdelingen uit een andere cultuur en religie maar wel pennenvrienden uit verschillende hoeken van onze groene planeet.
Je maakt kennis met heel wat 'andere' mensen als je schrijft. En plots voeg je dat ene zinnetje toe aan alweer een nieuwe brief die - prachtig versierd met die Belgische postzegel - richting oost, west, noord of zuid zal vertrekken: "Waarom kom jij niet eens op bezoek?". Een opwelling van gastvrijheid, terwijl je zelfs niet weet of je zo'n bezoek wel aankan. En je twijfelt: "zal mijn woning in de Brugse Puurte aantrekkelijk genoeg zijn voor 'vreemde gasten'?" Je zal zien dat het je bezoeker geen barst kan schelen dat hij even voor een aantal dagen zijn luxe laat vallen om te genieten van je gastvrijheid in de bekoorlijke Brugse Poort.
Zoals jaren geleden, die vrienden uit Californië die ik niet eens een gastenkamer kon aanbieden - de kinderen waren in hun opgroeiperiode - maar die onderdak vonden bij andere gastvrije Brugsepuurtenaars. We hebben ook nog onze gastvrijheid betoond met het beste aller Belgische bieren. "Nog een Duvel ober," en dan je bezoekers naar de tweede verdieping van je woning hijsen. En bezoekers die op de tast dan ergens het licht trachten te vinden om naar een toilet ergens beneden en buiten te sukkelen...
Gastvrijheid maakt veel luxe overbodig.
ERIK