TiensTiens

Lieven Deflandre, dichter van het volk, constructief nihilist en punkboedhist is op 1 april overleden. Voor TiensTiens schreef hij een reeks gesmaakte bitterzoete columns waarin de donkerdere en armere hoekjes van Gent een hoofdrol spelen. We plaatsen zijn artikels opnieuw in de kijker.

Lieven toch!

In september lanceerde de stad Gent het kinderopvangproject Villa Kakelbont (1). Dit project creëert vijftig kinderopvangplaatsen voor inburgeringscursisten en wil zo een belangrijk obstakel voor het bijwonen van taallessen uit de weg ruimen. Op zijn blog haalde N-VA politicus Siegfried Bracke hard uit naar dit initiatief. “Voor wie ga je dan zorgen, in een situatie van schaarste waarin je moet kiezen wie eerst komt?”, vraag Bracke zich af. “Voor de inburgeraars? Voor de werkende jonge mensen? Het stadsbestuur maakt de keuze, maar ik ben het daarmee roerend oneens.” (2) In een N-VA folder gaat N-VA OCMW raadslid Elke Sleurs op dat elan verder en hekelt ze de ‘typisch paarse extra aandacht voor zogeheten kansengroepen’. Op zijn Facebook pagina verduidelijkt N-VA federaal parlementslid Peter De Decker de neoconservatieve ideologie achter dit standpunt. Volgens De Decker moet er “eerst geïnvesteerd worden daar waar het rendement het zekerst en hoogst is (mensen met een job, belastingbetalers) en pas dan in het vergroten van kansen die nog lang niet zeker zijn” (3). De samenleving als een commercieel bedrijf dus, waar eerst en vooral geïnvesteerd wordt in wat winst oplevert. Dat de ‘verliezers’, in tegenstelling tot in een bedrijf, wel in de samenleving blijven rondlopen, met alle gevolgen van dien, geen N-VA’er die er bij stil staat.

“Links heeft geen kaas gegeten van racisme.”

De jonge sociologe Nadia Fadil is geboren en getogen in Borgerhout, waar ze de opkomst van een nieuwe generatie zelfbewuste allochtone jongeren van nabij meemaakte. Haar visie op hoe onze maatschappij omgaat met allochtone jongeren is een niet mis te verstane ‘wake-up call’ voor onze samenleving maar ook voor links.

Duurzaam bedrogen?

(Illustratie: François Van Damme)

Gent wil een stad zijn met een duurzaam imago. Vandaar de keuze voor hout en papier met een FSC-label, dé garantie voor verantwoord bosbeheer. Maar wat als blijkt dat FSC meer en meer bedrijven certificeert die mensenrechtenschendingen en milieumisdrijven begaan?

STEM voor de wijk!

(Illustratie: Ruben Accou)

Districtsraden, dat is iets van ’t Stad – lees Antwerpen. Althans tot op heden. In Gent gaan al langer stemmen op voor het invoeren van districtsraden. Arthur De Decker, dossiervreter en al jarenlang pleitbezorger voor een volksraadpleging over de oprichting van districtsraden, Frank, betrokken buurtbewoner uit Ledeberg en Elias Vlerick, één van de bezielers van ‘Wij zijn de buurt’ proberen ons van het belang van districtraden te overtuigen.

Subtiel & hardvochtig

(foto: Bart Lodewijks)

Bart Lodewijks (Beuningen, Nederland, 1972) trekt krijtlijnen op de gevels van huizen, scholen en kerken, op wegdek en op muurtjes die van iedereen en niemand zijn. Soms gaat hij naar binnen en tekent dan strepen over het behang, een figuur over het parket. Zodoende verbindt Lodewijks gebouwen onder elkaar maar ook de mensen die ze bewonen, zoals onlangs in de Gentse wijk Moscou en straks in de Zondernaamstraat nabij de Centrale. Een gesprek met een voorzichtig man.

(foto: Ruben Accou)

Sedert een tiental jaar voert Gent een offensief speelruimtebeleid. Een concrete realisatie van dit beleid is een forse stijging van het aantal speelterreinen. Vandaag telt Gent een 130-tal formele speelterreinen tegenover 82 in 1993. Ter vergelijking: in Antwerpen, een stad met bijna dubbel zoveel inwoners, zijn er 190 speeltuinen.

Adverteerders - Medewerkers - Vindplaatsen - Abonnees

Radar vzw is een open en vrijwillig samenwerkingsverband tussen geëngageerde individuen en organisaties. Vier maal per jaar brengen we TiensTiens uit, een stadskrant vol zinvolle berichtgeving over lichtpunten en donkere gaten in de stad. TiensTiens laat de buik van de stad horen omdat we geloven in de kracht ervan. TiensTiens vormt een alternatief, een poging tot tegengewicht. Het is een platform waar ideeën en initiatieven vanuit een betrokken invalshoek aan bod kunnen komen. Je vindt ons gratis in de Gentse cultuurhuizen, stadsbibliotheken, wereld-, boeken- en biowinkels, alternatieve cinema’s en eet- en leescafés.

(foto: Evy Menschaert)

De Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois ging begin september nogal kort door de bocht door te stellen dat onze democratie bedreigd wordt door een ‘buitenproportionele instroom van buitenlanders’ (1). Maar dat onze welvaartstaat, en dan vooral de sociale bijstand, in zijn voegen kraakt door de instroom van migranten is een feit. In dit artikel gaan we na hoe de grootstedelijke OCMW’s van Gent en Antwerpen omgaan met deze nieuwe situatie.

Schapen langs de oevers

(foto: Ruben Accou)

Dat er stadsgroen moet zijn, dat staat buiten kijf. Wat groen min of meer is weten we allemaal. Welk groen ‘esthetisch verantwoord’ is, daaover lopen de meningen echter uiteen. TiensTiens ging het na bij Jeroen Laureyns, natuurliefhebber, kunsthistoricus, criticus en docent aan Sint-Lukas Beeldende Kunsten Gent. Hij doctoreert momenteel rond het Vlaamse landschap in de kunsten. Hij zal wel weten wat mooi groen is.