TiensTiens

(foto: Emran Hassan)

Amman is de hoofdstad van Jordanië, een land in het hart van het Midden-Oosten. Veel van de steden in het Midden-Oosten worden beschreven als Islamitische en/of Arabische steden. Amman kan echter eerder een ‘globale stad’ genoemd worden, die meer op onze West-Europese steden lijkt dan we vermoeden. Met zijn enorme Palestijnse vluchtelingenpopulatie en ongeveer een miljoen Irakese vluchtelingen, en met de miljarden dollars uit globale investeringen uit Irak, Dubai en het Westen, is de hoofdstad van Jordanië op verschillende manieren verbonden met de globalisering.

Geïntegreerd Gebiedsgericht Milieubeleid in de praktijk

(foto: Evy Menschaert)
De hete adem van de industrie

De Gentse Kanaalzone is het economische zwaartepunt van onze regio. Zo werken er meer dan 65000 mensen, goed voor bijna 40% van de industriële tewerkstelling in Oost-Vlaanderen, staat ze in voor zo’n 25% van de toegevoegde waarde van de provincie, worden 25% van de private investeringen er gerealiseerd en is de haven goed voor 50% van de totale provinciale export. Het kan dan ook geen verwondering wekken dat de overheden de toekomst van de haven willen veiligstellen en versterken. En toch doen bepaalde keuzes voor de toekomst vragen rijzen over het broze evenwicht tussen leefbaarheid, milieubescherming, mobiliteit en economische groei in deze uitgestrekte woon- en werkzone.

Stedelijk beleid in de strijd tegen ‘overlast’

(afbeelding: Mario Debaene)

De wet van 13 mei 1999 - aangepast op 25 maart 2004 - introduceerde de gemeentelijke administratieve sancties (GAS). Sindsdien hebben de plaatselijke overheden alle dimensies van het lokale veiligheidsbeleid in handen: van het opstellen van het politiereglement over het vaststellen van overtredingen tot het sanctioneren ervan. Het gerechtelijke apparaat kan op deze manier omzeild worden. Tot zover de scheiding der machten in ons democratische landje...

(foto: www.skyscrapercity.com)

Steden participeren - al dan niet uit noodzaak - steeds sterker in de economisch competitieve ratrace om hun stad op de globale kaart te zetten. Nieuwe stadsdelen, kantoorgebieden, spektakelarchitectuur en cultuurevenementen moeten ook Gent als ondernemende stad lanceren. Eén strategisch plan om die economische dynamiek te versterken is de uitbouw van The Loop, de nieuwe merknaam van Flanders Expo. Tegen de wil van de milieubeweging, bewonersgroepen en de kleine ondernemers in het stadscentrum in, krijgen we hiermee een sterk staaltje ‘consumptiestedelijkheid’ door de strot geduwd. Welkom in de wereld van de niet-stad die naast Gent verrijst!

(cartoon: Aäron Willem)

Afgelopen mei legden de postbodes van het postkantoor Gent 1 aan het Stapelplein het werk neer. Dit had gevolgen voor alle inwoners van het centrum van Gent. Het waren 18 woelige dagen, en er was geen Gentenaar te vinden die niet zijn zegje wilde doen over deze staking. Het oordeel was overwegend negatief. De reacties op Gentse weblogs spreken boekdelen. Sommige zijn kritisch, andere emotioneel, nog andere zijn grof of veralgemenend.

(foto: freddy willems)

Sinds met de uitvoering van het lichtplan is begonnen, heeft Gent er een attractie bijgekregen. De nieuwe, sfeervolle verlichting die de stad ‘s avonds en ‘s nachts een feeëriek aura geeft wordt immers alom geprezen. Volgens de Michelingids is Gent zelfs alleen al voor de verlichting een bezoekje waard.

(foto: Freddy Willems)

‘Ghent Bio-Energy Valley’ komt op gang

In juni 2005 zag ‘Ghent Bio-Energy Valley’ het levenslicht: een privaat-publiek samenwerkingsverband waarin de stedelijke en pro­vinciale overheid, de haven, de universiteit en een tiental privé-bedrijven de handen in elkaar slaan om samen projecten rond bio-energie te realiseren. De ambitie was alvast niet min: van Gent een topregio maken op het vlak van bio-energie, en ons land van een achterblijver inzake hernieuwbare energie omvormen in een voorloper.

toegangspoort van de toekomst

(foto: Hans Dekeyser)

Waar de Brugse Poort al zuurstof kreeg en het Rabot zijn bruggen, krijgt Ledeberg onder de vorm van ‘stadpoorten’ nu ook zijn eigen stadsvernieuwingsproject. Er worden vooral stedenbouwkundige ingrepen en nieuwe woningen gepland. Het ontwerpvoorstel ligt nog maar net op tafel, of wij gingen het al even voor u inkijken.

Over repressieve tolerantie en het primaat van de politiek

(foto: Freddy Willems)

Er is al veel inkt gevloeid over de relatie tussen de overheid en het middenveld. Vroeger lag dat nog helemaal anders. Toen waren de ideologische zuilen van groot belang en de overheid had met het middenveld weinig tot niets te maken, tenzij in conflict of indirect. Maar die tijd is voorbij. Eerst hebben de contestatiebewegingen van de jaren zestig en zeventig een bres geslagen in het verzuilde leven. Vervolgens is de overheid begonnen aan een gestage inkapseling van het middenveld. Via hun subsidiestromen en diverse soorten contracten en convenanten trachten de staatsmannen van vandaag zoveel mogelijk organisaties uit het middenveld aan zich te binden en aan hun eigen politieke logica te onderwerpen. De relatie tussen beiden wordt er op die manier steeds meer één van ‘repressieve tolerantie’, met de subsidiërende Minister of Schepen als verlicht despoot.

Over taal en ideologie

Onderzoekers wijzen al lang op de schoolachterstand van allochtone jongeren. Zo zou één op vijf allochtone leerlingen al in het lager onderwijs een schoolachterstand van minstens één jaar oplopen. Later behaalt slechts één op de twee een diploma middelbaar onderwijs en weinigen slagen erin door te stromen naar het hoger onderwijs. De voor de hand liggende verklaring luidt dat wie thuis in een andere taal dan het Nederlands wordt opgevoed, op school in de problemen komt. Die opvatting leeft niet alleen bij het brede publiek. Ook diegenen die beroepshalve met onderwijs bezig zijn lijken ervan uit te gaan dat het bestrijden van ongelijke onderwijskansen vooral neerkomt op het wegwerken van ‘taalachterstand’.