TiensTiens

Ik blik met genoegen terug op de woelige beginperiode van TiensTiens.

Met Victoria Deluxe stonden we mee aan de wieg van deze stadskrant vanuit een sterk verlangen naar meer discussie en debat. Gent lijkt immers tot op vandaag het slachtoffer te worden van haar ‘progressief’ imago: het gaat goed in Gent, Gent is een fijne stad om in te wonen, in Gent heerst er een rebelse sfeer,…

Eind 2004.

De beslissing om een krant te maken was reeds genomen. Een krant om een andere stem te laten horen, om bepaalde thema’s meer onder de aandacht te brengen, om kritisch te zijn, maar ook om een bijdrage te leveren aan de Gentse samenleving en samenlevingen in het algemeen.

Over de structuur en de inhoud was reeds (veel) gepraat. Die avond zou er in de vroegere locatie van Victoria DeLuxe over de naam gebrainstormd worden.

“Waar twee of meer mensen samenzitten om het gesprek aan te gaan over hun omgeving, daar krijgt het politieke gestalte. Want echt handelen, dat de wereld verandert, kan je nooit alleen.” Deze wijsheid van Hannah Arendt is nog altijd actueel. Het politieke krijgt vorm in de publieke ruimte als er sprake is van een pluraliteit aan visies op de werkelijkheid. Deze publieke ruimte vat de filosofe op als een ‘tussenruimte’ (inter-esse). Dit ‘tussen-in’ is iets dat gemeenschappelijk is aan mensen en hen tegelijkertijd verbindt en scheidt: in het geval van TiensTiens de stad Gent.

Inleiding Gentse Feestendebat 23 juli

‘Zoveel stad’. Met dit promotielogo verkopen Gent en haar organisaties zich sinds 2010 als merk aan de buitenwereld. ‘Zoveel stad’ moet de vele gezichten van Gent in de kijker zetten. De stelling die ik hier wil verdedigen is dat Gent vandaag niet genoeg stad is. Om meer stad te worden heeft Gent nood aan een stadsdebat. Dat stadsdebat moet de komende zes jaar onder meer gaan over de verarming en verkleuring van de stad, over de groei van de stedelijke bevolking en over de noodzaak van een verkeersleefbare stad. Maar de uitdaging om Gent meer stad te maken kan niet enkel in Gent aangepakt worden. Gent kan pas meer stedelijk worden als ook Vlaanderen zich stedelijk gaat opstellen. Daar ligt een grote uitdaging voor Gentse en andere stedelijke politici en middenveldorganisaties.

Bowlen met stad en projectontwikkelaars

(foto: Sun-Hee BEYS)

Veranderingen op til in de Meibloemstraart, hartje Brugse Poort. Projectontwikkelaars Urban Link en Acasa plannen een nieuw groot woonproject. Bewoners uit de buurt eisen echter inspraak in de toekomst van de buurt.

Als fervent fietser en Gentenaar zonder wagen, kom ik op vele plaatsen met de fiets. De stad mag dan al inspanningen doen om het fietsen veilig en aangenaam te maken, toch schiet ze op dit gebied nog schromelijk te kort. Dat fietsen niet enkel een recreatieve bezigheid is, zich niet enkel beperkt tot het woon-werk verkeer, een ritje van of naar het station of de winkel, blijkt nog steeds niet tot op het stadhuis doorgedrongen te zijn. Buiten enkele (relatief) veilige fietsassen (denk maar aan de as Centrum - Gent St-Pieters), en enkele mooie fietsbruggen is het pover gesteld met de fietsaccommodatie in Gent. Wie de rand van Gent wil bereiken moet het stellen met gevaarlijke fietswegen. Of het nu de Brusselse, Hundelgemse, Dendermondse of Drongense steenweg betreft: het blijft een hachelijke onderneming om daar door weer en wind te fietsen. Nochtans is de fiets een efficiënt en aangenaam vervoersmiddel, ideaal geschikt voor de stad en de rand. Alleen blijkt dat in België nog niet te zijn doorgedrongen. Als je een Nederlandse stad binnenkomt, merkt je direct dat de fiets er een prominente plaats heeft. Niet de auto, maar de fietsers en voetgangers maken er het mooie weer. Bovendien hebben de automobilisten er meer respect voor de zwakke weggebruiker. Heel anders dan hier waar openzwaaiende portieren en gevaarlijk rijgedrag schering en inslag zijn en fietsers vaak nog aanzien worden als een obstakel op de weg.

Die eerste tellen rechtop in bed, zit het kind terug in Slovakije. Deze zolderkamer is even donker, even wak als de andere.

Het meisje weet alleen dat ze plassen moet.

Dus waagt ze zich vooruit onder een kap van droog deken, tussen de bedden, de zware adem; zoekt ze de trap met de teentjes en daalt ze door twee lichaamswarme etages om pletsend op de tegelvloer het toilet te beklimmen.

Ze plast met de deur open. Dat helpt tegen de geur – de sifon staat droog – maar ook tegen de angst, tegen het donker.

Horden verdwaalde autobestuurders spraken de voorbije decennia bewoners van de Brugse Poort aan, vertwijfeld op zoek naar bowling De Meibloem. Als buurtbewoner was het niet altijd makkelijk hen het complexe stratenpatroon van de Brugse Poort uit te leggen. Met de komst van de GPS viel het aantal verdwaalde reizigers echter opvallend terug.

Auto en arbeid maken vrij…

Elke morgen klappen de garagedeuren open en wordt koning auto tot leven gewekt, klaar voor de dagelijkse rit naar het werk. Het is een opmerkelijk ritueel, van zes tot negen ontwaken de monsters van de weg, klaar om de jungle te overmeesteren. Koning auto eist zijn ruimte, zijn betonnen loper van Antwerpen, Gent en Charleroi naar Brussel en terug. Daarnaast moet er ook een gans netwerk drinkgelegenheden gebouwd worden, die vaak uitmonden in dure zuipfestijnen. BOB zit dan misschien wel aan het stuur, onze bevrijdende capsule zuipt erop los. Er zijn dan ook plaatsen nodig waar ons geliefkoosd monstertje kan uitrusten als zijn dankbare taak erop zit. Het succes en de gulzigheid van ons symbool van vrijheid versmacht zichzelf en de stad met plezier. De illusie van vrijheid, de suggestie van snelheid in het ontwerp en de reflectie van het eigen zelfbeeld, is al wat ons rest in de dagelijkse rat race.

Kreunt Gent onder de crisis?

Ilknur Cengiz en Sophie Bracke

Hoe laat de economische crisis zich voelen in een stad als Gent en welke maatregelen achten jullie het meest nodig om tegen de gevolgen van de crisis op te boksen? Ilknur Cengiz (ProGent) en Sophie Bracke (OpenVld)