TiensTiens

Auto en arbeid maken vrij…

Elke morgen klappen de garagedeuren open en wordt koning auto tot leven gewekt, klaar voor de dagelijkse rit naar het werk. Het is een opmerkelijk ritueel, van zes tot negen ontwaken de monsters van de weg, klaar om de jungle te overmeesteren. Koning auto eist zijn ruimte, zijn betonnen loper van Antwerpen, Gent en Charleroi naar Brussel en terug. Daarnaast moet er ook een gans netwerk drinkgelegenheden gebouwd worden, die vaak uitmonden in dure zuipfestijnen. BOB zit dan misschien wel aan het stuur, onze bevrijdende capsule zuipt erop los. Er zijn dan ook plaatsen nodig waar ons geliefkoosd monstertje kan uitrusten als zijn dankbare taak erop zit. Het succes en de gulzigheid van ons symbool van vrijheid versmacht zichzelf en de stad met plezier. De illusie van vrijheid, de suggestie van snelheid in het ontwerp en de reflectie van het eigen zelfbeeld, is al wat ons rest in de dagelijkse rat race.

Kreunt Gent onder de crisis?

Ilknur Cengiz en Sophie Bracke

Hoe laat de economische crisis zich voelen in een stad als Gent en welke maatregelen achten jullie het meest nodig om tegen de gevolgen van de crisis op te boksen? Ilknur Cengiz (ProGent) en Sophie Bracke (OpenVld)

We berichtten er eerder al over dat het Gentse bestuur het blijkbaar opportuun vindt om in samenwerking met de Immobiliënsector openbare gebouwen willekeurig aan de hoogste bieder te verkopen. Op die manier wordt de prijs van het Gentse vastgoed opgedreven. Uit een open brief aan het stadsbestuur die recent werd rondgestuurd blijkt dat het bestuur deze praktijken gewoon verder zet.

Een reactie op VOLTA - Nacht van de Arbeid, in organisatie van curieus, in Vooruit (Gent) op de vooravond van 1 mei 2009

Welke reden tot feesten is er op een dag van de arbeid in een periode dat overal ter wereld mensen de laan uitvliegen om bedrijven "gezond" te houden, terwijl wanbeheerders aan de politieke en (financieel-)economische top rustig kunnen blijven verder peddelen in hun mooie, blauw(e)/(-)economische luchtbel?
Feestvieren is ontzettend leuk en ik neem daar regelmatig met heel veel plezier aan deel. Toch vraag ik me af of elke gelegenheid daarvoor moet aangegrepen worden.

Verdwijnt het grof huisvuil voorgoed?

Stad Gent wil af van het ophalen van het grof huisvuil. Vanaf 2009 is er nog slechts één ophaalronde per jaar voorzien. Zo behoort een toch typisch straatbeeld bijna volledig tot het verleden. Gedaan ook met de afvalsnuisteraars, die vaak even drastisch te werk gaan als mollen in een siertuin. Meteen wordt bruikbaar afval nog ontoegankelijker. In een samenleving waar steeds meer mensen rond de armoedegrens leven groeit voor hen nochtans de noodzaak om nog bruikbare voorwerpen te recupereren.

Imaginaire eilanden IV

(foto: freddy Willems)

De auto blijft tot de verbeelding spreken. Luxewagens als Bentley, MayBach, Roll 's Royce, Ferrari, Lamborghini en Bugatti doen menig hart sneller slaan. Dit zijn de drijvende salons en flitsende design sportkarren van de elite van deze wereld. Deze kathedralen van de weg zijn slechts wilde dromen voor Jan met de pet. Hoogstens kan hij deze goddelijke creaturen eens bekijken, begluren en betasten. Het berijden van al deze goddelijkheid is het summum, slechts voorbehouden voor sterren, royalty en sjeiks. Politici beperken zich doorgaans tot de topmodellen van Audi, Mercedes of BMW. Modellen die belangrijkheid zonder overdreven decadentie uitstralen. De auto is bij voorkeur een zichtbaar status -en identiteitssymbool en we hebben er flink wat geld voor over.

(foto: freddy Willems)

‘Shoppen’ en ‘de stad’ zijn ware synoniemen geworden, de stadskernen zijn herleid tot vitrines. Het zijn de enige straten in de stad waar de auto verbannen wordt, de consument staat immersnog één trap hoger dan koning auto. Alle ergernissen en onveiligheidsgevoelens moeten plaats maken voor de kortstondige rush van het koopgeluk.

(foto: freddy Willems)

Werkzoekenden op een efficiënte manier begeleiden naar de arbeidsmarkt blijkt niet altijd een sinecure te zijn. Vooral voor moeilijk bemiddelbare doelgroepen met verschillende achterstellingsituaties dringen zich specifieke trajecten op. Omdat de VDAB niet zelf de expertise in huis heeft om kansengroepen zoals allochtonen, arbeidsgehandicapten of oudere werkzoekenden te begeleiden, besloot ze een deel van dat werk uit te besteden aan de private sector en noemde dit ‘tendering’. Waarom de VDAB, die toch een Vlaamse dienst is, daarvoor het Engelse woord voor uitbesteding gebruikt in plaats van de Nederlandse variant is onduidelijk.

In deze rubriek laat TiensTiens telkens twee gemeenteraadsleden van verschillende politieke signatuur hun persoonlijke licht schijnen over een welbepaald thema. Deze keer peilden we bij Sami Souguir en Matthieu Dierckx en naar hun visie op allochtoon ondernemerschap.

(foto: Hendrik Braet)
Mathieu Dierckx en Sami Souguir