TiensTiens

Beschaafd amusement voor het hele gezin

Daniël is boos! Op de VTM dan nog. Die hebben namelijk verzuimd om in de nieuwe politieserie Code 37 Gent op een enigszins pittoreske en wervende manier in beeld te brengen. En dat ondanks de forse steun - zowel logistiek als financieel - vanwege het stadsbestuur.

Ga even mee terug naar zaterdag 28 februari 2009. De Australische astronomen in het Siding Spring Observatory beginnen goedgemutst aan hun dagtaak: de zuidelijke sterrenhemel afspeuren op zoek naar naderende hemellichamen. Tot hun verbazing ontdekken ze de planetoïde DD45. Ze berekenen dat de rotsblok van 47 op 21 meter met de kracht van een waterstofbom op Ekkergem, Gent zal inslaan. Weg het boerenkot, de woonwijk, de kerk met de scheve toren en het politiecommissariaat. Daarom beslist het stadsbestuur de Gentenaars te mobiliseren.

Het burgerinitiatief Gent de Straat op! (www.gentdestraatop.be) verzamelde in een mum van tijd bijna 6000 handtekeningen voor twee autoloze zondagen in Gent. Genoeg om op de agenda van de gemeenteraad op 23 en 24 juni te komen. Vreemd dat het Stadsbestuur niet spontaan op de kar springt?

Het bakeliet, de verlostang, winterharde azalea’s en Helmut Lotti: Gent had en heeft de wereld heel wat te bieden. Maar driewerf helaas: de wereld beseft het niet! Omdat het deze schrijnende onrechtvaardigheid niet langer kon verdragen, is het stadsbestuur op zoek gegaan naar haar ‘unique selling proposition’, zoals dat in marketingtermen heet: het pakket unieke troeven waarmee de stad zich aan de wereld kan verkopen. De Stad ging daarvoor te rade bij het managementbureau Berenschot. Dat mocht zijn bevindingen komen presenteren op ‘Het Groot Overleg’; een als debat vermomde mediashow waarop een zorgvuldig geselecteerd kransje genodigden een gemoedelijk rondje ‘democratische participatie’ mocht komen spelen. Want van een echt debat was er uiteraard geen sprake; waarom zou je anders een peperduur managementbureau inhuren?

“Gent moet door een doorgedreven bundeling van alle creatieve krachten een voortrekkersrol spelen bij de ontwikkeling van een duurzame, solidaire en open samenleving.”

Daar komt het strategisch toekomstplan van het Managementteam en het College van Burgemeester en Schepenen, dat onze stad moet opstuwen in de vaart der volkeren, kort samengevat op neer. Zelf niet geheel van enige creativiteit gespeend zijn wij van TiensTiens daar natuurlijk helemaal vóór. Wij staan dan ook te popelen om in een brede coalitie te kunnen stappen met bedenkers van vergezochte brilmonturen; straatmuzikanten; ontwerpers van designpollepels, -deurklinken of -douchekoppen; graffitiartiesten; homoseksuele orthodontisten; uitbaters van hondenkapsalons en verder met alles en iedereen voor wie creativiteit ook een levensmotto is. Daarmee kan de realisatie van ‘de Scheppende Stad’ slechts een kwestie van tijd zijn.

Hoe plannen we een stad en vooral voor wie? Het zijn fundamentele vragen waarop verschillende antwoorden mogelijk zijn. Die tonen aan dat stadsplanning méér is dan louter technisch beheer van de open ruimte. Sinds 2000 is er het nieuwe stedenbeleid dat alvast één antwoord kiest: stadsontwikkeling op maat van de middengroepen die voor een ‘stedelijke renaissance’ moeten zorgen. Een veelzeggende metafoor overigens; alle anderen vertegenwoordigen dan allicht de ‘duistere middeleeuwen’

De stilte na de storm. Hersteld van de verkiezingskoorts kunnen we rustig in het zonnetje achterover leunen. Het lijkt alsof het stadsbestuur er ook zo over denkt.

Levenslang leren

Levenslang leren is steeds minder een vrije keuze. Het is geen optie meer, zoals bij de zich opwerkende ambtenaar of arbeider die onderaan op de vloer begon en via avondonderwijs tegen zijn pensioen een mooie positie kon verwerven. Levenslang leren wordt een verplichting, omdat de economie eisen stelt aan de arbeid, steeds meer, hogere, andere.

Arbeid adelt. De spreuk mag nog vele generaties werklieden tot noeste werkijver hebben aangezet, echt passen bij de afgepeigerde lichaamshouding van een bandarbeider die er net een nachtshift heeft opzitten doet ze niet. Het wordt overigens hoog tijd dat ook de beleidsmakers eens met een gevelgrote slogan tot actie worden aangepord. Werkloosheid weegt, bijvoorbeeld. Boven de poorten van fabrieken, in scholen, aan de gevel van de Vooruit die voor de gelegenheid de Achteruit wordt gedoopt.

Op welke lijst staat Lakshee Mittal?

De verkiezingen komen er aan, en daar kunnen we als stadskrant niet aan voorbij. De afgelopen nummers liet TiensTiens tal van groepen en organisaties aan het woord die in onze stad actief zijn. Ze verdedigen uiteenlopende ideeën over waar het met de stad naar toe moet. Op welke manier het beleid van de komende zes jaar rekening zal houden met die input van onderop, hangt af van de verkiezingsuitslag.