TiensTiens

Talige bespiegelingen over de stad

(foto: Annemie Van Den Hende)

De stad krijgt niet alleen vorm in zijn materiële verschijning, in zijn gebouwen, straten en pleintjes. De hedendaagse stad en zijn stedelingen kunnen we niet meer vatten zonder te kijken naar hoe de stad in de taal vorm gegeven wordt. Stedelijke discours vormen het kader van onze normaliteit, het is het decor waarin we leven en overleven.

(foto: Victoria (Strash))

Onze samenleving glijdt af.
‘Glisser’ klinkt romantisch, maar afglijden kan pijn doen.
Het schijnt dat onze tijd als ‘vloeiende moderniteit' wordt omschreven.
Activeren, participeren en consumeren zijn veel gebruikte woorden.
Management komt van ‘manège' en houdt verband met het temmen van wilde paarden.
Jean Genet en Pier Paolo Pasolini geraken vergeten.
Stefan Zweig formuleerde lang geleden al een Europese oproep.
De kloof tussen de mensen met ... en de mensen zonder ... neemt afschrikwekkend toe.
Op televisie zien we steeds vaker beelden van hoe mensen worden geëlimineerd.
Een deel van het politieke landschap lijkt op ‘steracteur – steractrice’.
De grenzen tussen de hoge en de lage kunst zijn vervaagd.
Sommige wetenschappers waarschuwen ons voor de totale vernietiging van onze planeet indien we niet anders gaan leven.

Atelier autonome beeldvorming

(foto: Victoria Deluxe)

Met het Atelier Autonome beeldvorming wil Victoria Deluxe de stem en de blik van de onderkant van de samenleving laten horen en zien. In de stad wonen tal van mensen die dagelijks mee vorm geven aan onze samenleving maar in het publieke debat geen stem krijgen. Ze zijn onzichtbaar in de openbare ruimte: sans-papiers, minderjarige nieuwkomers, mensen met een psychiatrische problematiek, jongeren die in het reguliere onderwijs geen kansen meer krijgen… Ze zijn allen burgers van onze stad maar behoren tot een minderheidsgroep, wat het hen vaak lastig en moeilijk maakt om volwaardig deel te nemen aan onze samenleving. Toch proberen ze elk op hun manier hun leven op te bouwen. Ze gaan op zoek naar die mensen, plekken en dingen die hun leven zin en betekenis geven, die hen de nodige warmte bieden om in deze stad te (over)leven.

Interview: Schamper overschat zichzelf amper

(foto: Freddy Willems)

Studentenblad Schamper stamt uit de tijd dat de veertigers en vijftigers van nu radicale partijkaarten verzamelden, NGO’s uitvonden en spraken in progressieve spelling. Doorheen de jaren is het blad geëvolueerd, maar de nieuwe generaties redacteurs zijn altijd schampere observatoren gebleven van alles wat binnen en rond de Gentse universiteit beweegt. TienTiens had een gesprek met drie van de huidige sterkhouders: Matthias Jacxsens, Gert Boel en Bregt Saenen.

foto: Netwerk Vlaanderen

Activisme zonder het vingertje

In het kader van het festival ‘The game is up !’ werden The Yes Men uitgenodigd in de Vooruit (08-02-’07). De fameuze activisten waren er niet allebei. Maar Jacques Servin (ook bekend als Andy Bichlbaum) nam in de plaats van zijn collega de mensen van Netwerk Vlaanderen mee op het podium. Geïnspireerd door The Yes Men deden zij eind vorig jaar een actie waar zelfs Servin jaloers op is.

Infowarroom is een platform voor mediakritiek en beeldanalyse. Temidden van een overdaad aan beelden wordt duiding gezocht bij de culturele, politieke en sociale betekenis van het beeld. Met periodieke debatten, filmpjes en voordrachten over deze thematiek wil Infowarroom een breed publiek aan het denken zetten. Na ‘eliminatie en reality-tv’ werd deze keer ‘reclame’ aan een kritische blik onderworpen.

Dinsdagavond (5/12) is er alweer een oorlog verklaard. Ditmaal tegen de stereotypen, een volk met veel gezichten. De ene keer is het een homo, de andere keer een Arabier (tegenwoordig ook wel terrorist genoemd), maar het kan voor hetzelfde geld een gehandicapte zijn. Enfin, het wordt stilaan te veel voor een simpele ziel. Maar wat opviel: mediakritiek hoeft niet saai te zijn. Integendeel, zeer grappig zelfs.