TiensTiens

(foto: Brecht De Smet)

Als Umm ad-Dunya, de Moeder van de Wereld, heeft Caïro doorheen haar geschiedenis een vreemde kroost gebaard. Vandaag wonen, leven en werken bijna twintig miljoen mensen in deze metropool die vanwege haar luchtvervuiling, geluidsoverlast en infrastructurele problemen voortdurend op de rand van de afgrond lijkt te balanceren.

Oxfam-Wereldwinkels vierde zaterdag de jaarlijkse Internationale Dag van de Fair Trade ook met een debat in de Vooruit. Voor een volle Theaterzaal kwam het panel samen rond het thema ‘Fair trade in Afrika’ en het zocht met moderator Peter Verlinden (buitenlandredactie VRT-nieuwsdienst) naar oplossingen. Het continent is volgens het Internationaal Monetair Fonds -dat onlangs aan de alarmbel trok- in 2009 slechts goed voor 3% van de wereldhandel (dat was nog 5,7% in 2008, meldt Oxfam) en het krijgt bovendien de zwaarste gevolgen van de milieu- en klimaatcrisis over zich. Dirk Verhofstadt, Luc Cortebeeck, Ruddy Doom, Raymond Kimaro (African Fair Trade Network) en Walter Zinzen gingen op zoek naar oplossingen. Zinzen vroeg opmerkelijk genoeg aandacht voor het boek Dead Aid waarin de afschaffing van ontwikkelingshulp gevraagd wordt.

Nu met nieuwe marktvoorwaarden!

(foto: Siggie Vertommen)

La Paz is de hoofdstad van Bolivië. De stad ligt in het imposante Andesgebergte, ten zuiden van het Titicacameer op 3600 meter boven de zeespiegel. Ondanks de rood-roze golf die Bolivia sinds een aantal jaren overspoelt, blijft La Paz een product van de neoliberale globalisering. Zo ondergaat de publieke ruimte in La Paz een belangrijke transformatie. Wie heeft nog recht op de stad in deze tijden van versnelde globalisering?

(foto: Kristof Titeca)

‘Als je naast een rivier opgroeit, leer je vissen. Als je naast een grens opgroeit, leer je smokkelen.’ Zo vat een handelaar het leven in Arua samen. Arua is een Ugandese stad op het drielandenpunt tussen (Noord-)Uganda, (Oost)-Congo en (Zuid-)Sudan. Het gebied is één van de armste in Uganda,met bijzonder weinig werkgelegenheid: er is geen industrie, geen toerisme en in de buurt woedt altijd wel een oorlog die maar niet wil stoppen. Het meest waardevolle goed is er dan ook de grens, die voor een groot deel bepaalt hoe de stad eruit ziet, wie rijk en arm is en hoe jongeren hun toekomst zien. In de laatste dertig jaar is die grens zowel een redding als een last geweest.

Elke Van Royen vertelt waarom een vuile, achtergestelde stad in Spanje een 'moderne' stad als Gent toch het nakijken geeft.

(foto: Elke Van Royen)

"Ik heb nu meer dan een half jaar verbleven in Huelva, een stad in de regio Andalusië op een tiental kilometer van de Middelandse Zee en dichtbij Portugal. Huelva heeft een 148.000-tal inwoners en baadt in een totaal andere sfeer dan het nabije Sevilla. Sevillanen hebben een hoge pet op van hun stad en zichzelf, zo vertelt men mij, terwijl de Onubensers (bewoners van Huelva) nederiger zijn over hun afkomst. Een beetje het Antwerpen-fenomeen...

Stadsvernieuwing creëert sociale tijdbom

(foto: Koenraad Bogaert)

Zuid-Afrika heeft zijn townships, Brazilië zijn favelas, Venezuela zijn barios en Marokko heeft zijn bidonvilles. De benaming is afkomstig van het Franse woord bidon, wat ‘kan' of ‘fles' betekent, verwijzend naar het soort materiaal waarmee sloppenwijkbewoners hun barakken bouwen: voornamelijk alles wat men op straat kan vinden. Toen bleek dat de daders van de aanslagen in Casablanca (2003) afkomstig waren uit de bidonvilles, schoot de Marokkaanse overheid pas echt wakker. De bidonvilles moesten verdwijnen en de jonge koning zette een prestigieus sociaal programma in gang met de bedoeling alle inwoners van de bidonvilles te verhuizen naar betere en veiligere huizen. Een nobel doel, of toch niet?

(foto: Emran Hassan)

Amman is de hoofdstad van Jordanië, een land in het hart van het Midden-Oosten. Veel van de steden in het Midden-Oosten worden beschreven als Islamitische en/of Arabische steden. Amman kan echter eerder een ‘globale stad’ genoemd worden, die meer op onze West-Europese steden lijkt dan we vermoeden. Met zijn enorme Palestijnse vluchtelingenpopulatie en ongeveer een miljoen Irakese vluchtelingen, en met de miljarden dollars uit globale investeringen uit Irak, Dubai en het Westen, is de hoofdstad van Jordanië op verschillende manieren verbonden met de globalisering.

“Laat een wiel draaien onder mijn gat en ik ben gelukkig”

(foto: Mario Debaene)
Michiel Hendryckx

Fotograaf Michiel Hendryckx (1951) is afkomstig uit Adinkerke, een dorp aan de kust. Als tiener wordt hij op internaat gestuurd in Gent, waar hij zich aanvankelijk erg ongelukkig voelt. Maar al snel maakt zijn onvrede plaats voor een gevoel van vrijheid en tot op vandaag is hij in Gent blijven wonen. Van op TV is Hendryckx bekend als reiziger. Voor het programma De Bende van Wim trok hij samen met acteur Wim Opbrouck en componist Jean Blaute op de moto door Europa. In Het Bourgondisch Complot vaarde hij met een vrachtschip van Gent naar Bourgondië. In 2007 kwam zijn fotodagboek Het mooiste licht is tegenlicht uit. “Ik vind mezelf een verteller, zowel in mijn foto’s als in mijn reizen.”

(foto: Veysel Tuncay)

Aftandse taxi's, tractors, dolmusbusjes, overladen vrachtwagens, pruttelende bromfietsen met beschilderde aanhangbakken die moeder, kind en koopwaar mee de stad in sjokken, hier en daar nog paard en kar, en mensen die ‘çekçek’ voorttrekken: een grote plank met twee wielen eronder waarop alle mogelijke goederen door de stad worden versjouwd. Naar verluidt wordt dit transportmiddel verder enkel nog in China gebruikt. Meer dan ééns heb ik mijn ogen gesloten terwijl we met de wagen deze heksenketel doorkruisten, maar wonderlijk genoeg lijkt niemand brokken te maken. Om dat te vermijden zijn er toeters, goede reflexen, een paar stevige remmen en de islamitische versie van de paternoster, die in de meeste wagens aan de achteruitkijkspiegel bengelt. Dit is Diyarbakir, de grootste Koerdische stad van Turkije.

“Het liberalisme is een fascinerende ideologie. Het houdt een levensmentaliteit in, uitgaande van het respect voor elke mens, het geloof in de kracht en de creativiteit van het individu en het onbevooroordeeld benaderen van elk een. Het liberalisme koestert de vrijheid, wat inherent inhoudt dat voortdurend moet gestreden worden naar het wegwerken van onvrijheid. Het liberalisme is een vernieuwingsgezinde beweging, dat het gevestigde steeds in vraag stelt en zich verzet tegen verstarring, status-quo, bekrompenheid en conservatisme. Vrijheid staat voor openheid, wat leidt tot confrontatie, wat op zijn beurt uitmondt in bewustzijn. Vrijheid als vertrekpunt biedt het breedst mogelijk spectrum aan om tot ontwikkeling en vooruitgang te komen.” Dit zijn de woorden van Mathias De Clercq, Schepen van jeugd en economie in Gent, maar hier sprekend in eigen naam.