TiensTiens

De Roma in Gent zijn terug even “in”. De burgervader zelf liet zijn licht erop schijnen met zijn merkwaardige oproep aan de Gentenaren om de Roma niet langer te helpen. Vrijwilligers en middenveldorganisaties vonden dit even choquerend als zijn tirade in hetzelfde artikel (GvA 2/12) op de volgens hem vreemde mores en gewoonten van het Roma-volkje. Naar aanleiding van deze uitspraken lieten we enkele Gentse vrijwilligers en organisaties die werken met Roma aan het woord.

Meer dan hun verontwaardiging te uiten weigeren vrijwilligers dat de klok vijf jaar terug gedraaid wordt. “We boekten vooruitgang, Termont kent dit verhaal intussen, en ik hoop dat hij verder gaat met het ontwikkelen van een plan want er is geen andere weg”, zegt Sabine De Clerq, medewerker van De Sloep vzw.

(foto: freddy Willems)

In de komende nummers van TiensTiens lichten we de onvermijdelijke impact van de Associatie Universiteit Gent (AUGent, zie kader)  op de stad door. Verschillende domeinen zoals economie, architectuur en cultuur passeren de revue. We steken van wal met een doorlichting van de voor- en keerzijde aan de fenomenale groei van het hoger onderwijs in Gent.

(foto: freddy Willems)
Bart koubaa

Bart Koubaa debuteerde na een carrière als rockmuzikant, fotograaf en grafisch ontwerper als schrijver met de roman Vuur die in een oplage van twintigduizend exemplaren de bevolking aan het lezen moest zetten. Nu lijkt hij dat aantal - zonder hulp van Bert Anciaux deze keer - nog te overtreffen met zijn nieuwste boek De Leraar; een thrillerachtige roman over een oudere, verzuurde leraar Nederlands op een beroepsschool, die op nogal spectaculaire wijze ontspoort.

BERNADETTEWIJK-- De vakantie is pas goed en wel begonnen. De vele activiteiten zijn stilgevallen, hier en daar worden misschien al plannen gemaakt voor het najaar. In zijn zoektocht naar vrijwillgers gaf Frederik Matthijs van vzw Uilenspel aan Gentblogt daarom een uitgebreid interview.

Een bijsluiter bij de beleidsnota onderwijs

(foto: freddy Willems)

In maart publiceerde schepen van onderwijs Rudy Coddens zijn beleidsnota 2007-2012 onder de veelzeggende titel ‘Met onderwijs en opvoeding naar een lerende samenleving’. Veelzeggend omdat eigenlijk al meteen uit die titel blijkt dat het onderwijs de maatschappelijke ontwikkelingen niet stuurt – zoals algemeen aangenomen - maar volgt. Dat wil niet zeggen dat er niets interessants of behartenswaardig instaat. Maar het is minstens even boeiend om te zien wat er allemaal niet instaat.

Sven De Visscher over kind zijn in de stad

(foto: freddy Willems)
Sven De Visscher

Sven De Visscher is als onderzoeker verbonden aan de vakgroep sociale agogiek van de universiteit Gent. Hij bestudeert de invloed van de omgeving waar kinderen wonen op hun socialisatie, hun leerproces in de samenleving. TiensTiens vroeg hem welke plaats stedelijkheid inneemt in zijn onderzoek.

(foto: Victoria (Strash))

Onze samenleving glijdt af.
‘Glisser’ klinkt romantisch, maar afglijden kan pijn doen.
Het schijnt dat onze tijd als ‘vloeiende moderniteit' wordt omschreven.
Activeren, participeren en consumeren zijn veel gebruikte woorden.
Management komt van ‘manège' en houdt verband met het temmen van wilde paarden.
Jean Genet en Pier Paolo Pasolini geraken vergeten.
Stefan Zweig formuleerde lang geleden al een Europese oproep.
De kloof tussen de mensen met ... en de mensen zonder ... neemt afschrikwekkend toe.
Op televisie zien we steeds vaker beelden van hoe mensen worden geëlimineerd.
Een deel van het politieke landschap lijkt op ‘steracteur – steractrice’.
De grenzen tussen de hoge en de lage kunst zijn vervaagd.
Sommige wetenschappers waarschuwen ons voor de totale vernietiging van onze planeet indien we niet anders gaan leven.

Levenslang leren

Levenslang leren is steeds minder een vrije keuze. Het is geen optie meer, zoals bij de zich opwerkende ambtenaar of arbeider die onderaan op de vloer begon en via avondonderwijs tegen zijn pensioen een mooie positie kon verwerven. Levenslang leren wordt een verplichting, omdat de economie eisen stelt aan de arbeid, steeds meer, hogere, andere.

Reportage

(foto: Hans Dekeyser)

Het Koninklijk Technisch Atheneum Lindelei is bekend tot ver buiten Gent. De school ligt al sinds haar ontstaan in 1825 aan de Coupure, die toen nog een land- en tuinbouw gebied was. De nijverheidsschool is de oudste technische school van Vlaanderen. Op het einde van dit schooljaar verlaat de school haar historische site. De gebouwen zijn al een tijdje niet langer aangepast aan de noden van het hedendaagse technische onderwijs. Hoog tijd dus voor een bezoek aan de school waarvan de ontwikkeling zo sterk verstrengeld is met de sociale en economische geschiedenis van Gent.

(foto: Sebastien Driessens)

Van alles wat ik tussen mijn twaalfde en mijn achttiende op school leerde, heb ik niets onthouden. Werkelijk niets. Dat ik nooit ‘T’ drink en hij altijd, had men mij al te kennen gegeven voor mijn twaalfde. Van alle wiskunde die men mij in de hersenpan splitste, heb ik tegenwoordig ruim voldoende aan de rekensommen die mijn plechtige communie voorafgingen. Het mondje Frans dat ik spreek heb ik, de goede bedoelingen van een hele autobus leraren Frans ten spijt, volledig te danken aan een Brussels lief. Wat ik van aardrijkskunde weet, sprokkelde ik samen dankzij mijn passie voor reizen, en mijn onstuitbare interesse voor geschiedenis ontstond eerder ondanks dan dankzij het geschiedenisonderwijs dat ik heb genoten.