TiensTiens

(foto: Nathalie Decoene)
NME Bourgoyen

Slecht geïsoleerde gebouwen wegen zwaar op het energieverbruik. In Gent staan er nog veel te veel van dit soort energievreters. Veelal eigendom van de stad terwijl zij net het goede voorbeeld moeten geven. Gebouwen isoleren was immers nooit zo voordelig.

Gent mag fier zijn op haar architectuur. Verschillende prachtige bouwwerken sieren de binnenstad. Helaas zijn de meeste onder hen ook erg energieverslindend. Het Miat is met haar glas-in-metaal-structuur en hoge verwarmingskosten een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet. Desondanks zijn er nog ontelbare gebouwen die dit voorbeeld volgen. Kerken, De Centrale, de Vooruit en het stadhuis zijn slechts enkele van de mastodonten met veel grote open ruimtes en enkel glas.

Monumenten bekijken is als wandelen door een stad waar je ooit een tijd hebt gewoond. De nostalgie ligt altijd op de loer. Voor je het weet, loop je rond in het decor van je herinnering. Je tast alles nauwkeurig met de ogen af en wil weten in hoeverre je herinneringen fysiek zijn weggesleten. In mijn Antwerpse stamkroeg heeft nu iemand anders mijn plaats ingenomen. Ik loop er langs en kijk terug naar een ander leven. Het is nu ‘herinnering’ geworden: ik maak er niet meer actief deel van uit. Dus kijk ik maar naar de gebouwen en de mensen die er als mieren tussen krioelen. Ik fiets er niet meer doorheen, ik stap. Dat doe ik niet meer linea recta maar in trage bogen. Opeens raak ik verveeld door het decor en voel me er lichtjes verloren. Tot mijn opluchting zie ik dan een bekend gezicht. Op een bankje zit nog steeds dezelfde zwerver met zijn plastic tassen. Een ontbrekende schakel tussen mijn herinnering en nu. Jaren geleden zat hij hier ook al voor zich uit te staren: een monument.

(foto: freddy Willems)

Zowat iedereen in Gent heeft ondertussen gehoord dat er plannen zijn met de Vrijdagmarkt. Het afgelopen jaar kochten de Nederlanders van NV Limitless 16 panden op tussen het Groot Kanonplein, de Lange Munt en de Onderstraat. Het Gentse architectenbureau J+D Bontinck, bekend en ook een beetje berucht van onder meer de Belgacomtoren en het Urbiscomplex (Gent Zuid), is als ontwerper aangesproken.

(foto: Freddy Willems)

Over gezonde architectuur en geruststellende bomen

Pas zeer recent is de meerderheid van de wereldbevolking in een kunstmatige, stedelijke omgeving gaan wonen. Voorheen hebben mensen altijd in meer natuurlijke omgevingen geleefd. Maar waarom lieten mensen de natuurlijke leefomgeving waarin ze ontstaan zijn en evolueerden achter om massaal in steden te gaan leven? Welke gevolgen dragen we van die omschakeling van een organische naar een ‘aangelegde’ biotoop? Hebben we nog iets gemeen met onze voorouders? En wat is het verband met stadsplanning en architectuur? Neem een verhelderende duik in Darwin’s evolutietheorie, maak kennis met uw aangeboren neiging tot ‘biofilie’ en ontdek hoe architectuur mensen gezonder kan maken in dit opmerkelijke pleidooi voor ‘meer groen op straat’.

Le Corbusier, maquette van het 'plan Voisin' voor Parijs

Mensen hebben zich altijd al voorstellingen gemaakt van hoe een ideale samenleving er zou moeten of kunnen uitzien. Voorstellingen van mythische paradijzen, luilekkerlandfantasieën en verbeeldingen van ideale samenlevingen in velerlei gedaanten doen al sinds de oudheid de ronde. In de loop van de zestiende eeuw werd de traditie tegelijk voortgezet en doorbroken met een krachtige nieuwe variant: de utopie.

(foto: freddy willems)
Philippe Van Wesenbeeck

Phillipe van Wesenbeeck is diensthoofd Stedenbouw en Ruimtelijke Planning Gent. Tussen 1989 en 1994 heeft hij het project Antwerpen – Stad aan de Stroom mee op de rails gezet. Nadien heeft hij met een plangroep binnen de Vlaamse administratie het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen opgemaakt en tot 2003 mee gewerkt aan de uitvoering van vooral de stedelijke en economische projecten. Vanaf 2003 tot zijn aanstelling als diensthoofd einde 2004 was hij projectcoördinator voor het Project Gentse Kanaalzone.

Koen Van Synghel over de relativiteit van architectuur

(foto: Bert Dentant)
Koen Van Synghel en Mathias Bienstman van Tiens Tiens

Koen Van Synghel (1965) publiceert regelmatig over architectuur. Onlangs was hij nog in Gent te gast als curator van het Time Festival. We polsten naar zijn mening over de bouwkunst in Gent en de geplande ingrepen in het stedelijke weefsel.