TiensTiens

(foto: Samenlevingsopbouw Gent)

Tot minstens december 2012 is in de Gentse wijk Rabot-Blaisantvest de wijkmunt “Torekes” in omloop. Dit in het kader van een proefproject in opdracht van de Vlaamse Overheid en in samenwerking met Stad Gent. Mathias Bienstman, die voor Netwerk Vlaanderen en Muntuit betrokken was bij de opstart van het project, geeft tekst en uitleg.

Nieuw leven brengen aan de Oude Dokken, het stukje 19de eeuwse haven dat zich uitstrekt tussen de Dampoort en de Muide. Dat is de inzet van één van de grootste Gentse stadsontwikkelingsprojecten van de komende tien jaren. Al jaren is het stadsbestuur bezig met het aankopen van gronden en het maken van allerlei plannen voor de meer dan 1.200 wooneenheden die ze er wil laten bouwen. Naast woningen komen er een aantal kleine parken, heringerichte kaaien, kantoren, winkels en publieke dienstverlening. De promotiecampagne voor deze nieuwe stadswijk komt stilaan op gang. Vele Gentenaars kennen het gebied niet en al helemaal niet als woongebied. Vorig jaar konden geïnteresseerden tijdens de Gentse Feesten met de bootjes van Gent de Oude Dokken opvaren. In de randen van het projectgebied worden sociaal-artistieke werkers ingezet. Er is een website opgezet (http://www.oudedokken.be/) en geïnteresseerden worden regelmatig geïnformeerd over de voortgang van het project.

(foto: Freddy Willems)

Mobiliteit is een heikele kwestie. De kwalijke neveneffecten van onze (auto)mobiliteit zijn ongelijk verdeeld. De stedelijke bevolking kan er van mee spreken. Nadat Koning Auto de Gentse binnenstad decennialang onder de voet liep, kwam er een kentering eind de jaren 1990. Waar staan we vandaag met mobiliteit in Gent?

(foto: Frank Monsecour)
Merelbeke

In het hol van de leeuw heeft Trage Wegen vzw haar tenten opgeslagen. Van op de Kasteellaan vlak naast de Dampoort met haar eeuwige verkeersdrukte, werkt de jonge vzw aan de herwaardering van paden en wegen voor niet-gemotoriseerd verkeer. “In essentie gaat het om de menselijke sporen van beweging in het landschap en daar mag vandaag best wat creatiever mee worden omgesprongen”, vindt Andy Vandevyvere, coördinator van Trage wegen vzw.

“Wegen kunnen bezwaarlijk teruggebracht worden tot hun vervoerfunctie, het zijn ook sporen in het landschap en het geheugen van mensen. Zij hebben altijd bestaan. Oorspronkelijk waren het tijdelijk geërodeerde wandelpaadjes of karrensporen die men op een gegeven moment is gaan standaardiseren, rechttrekken of verharden. Ze weerspiegelen de maatschappelijke bewegingspatronen en de evoluties op dat vlak.” Onder ‘trage wegen’ verstaan we verbindingen zoals steegjes, doorsteekjes, jaagpaden langs kanalen, enz. Het huidige netwerk van trage wegen wordt echter kleiner en kleiner terwijl de vzw de vraag ernaar ziet stijgen.

Beste Daniël en vrienden,

Proficiat, het ziet er echt mooi uit, veel beter dan voordien. Eén groot plein van harde, grijze stenen, allemaal egaal in het gareel, doch een beetje speels geschrankt, het geheel enkel onderbroken door de tramsporen, hoogstens stijlvolle groeven. Straks zal het lijken of de tram gewoon over de Korenmarkt zweeft. De stenen zelf lijken qua kleur - warm grauw - gewoon over te lopen in de gevel van de kerk... van een trompe l'oeil gesproken! Elders sloven Sossen zich uit om de straten te plaveien in rood gesteente maar in Gent getuigen de keuzes toch van een subtielere smaak, nietwaar? Bovenop dit kader van typisch Vlaamse soberheid prijken nu al jolige palmbomen. Ludiek! Multicultureel zelfs. En straks is ook het Emile Braunplein klaar en herinnert een neo-Vlaamsche halle aan onze roemrijke Middeleeuwen. Bovendien verschijnt daar een toefje groen, dus moeten de hippies nu ook niet gaan zagen. Wat hadden ze verwacht? Dat men van het Kuipke een bos zou maken? Een beetje realistisch blijven, hé. Hetzelfde met dat pand aan de Vrijdagsmarkt. Moest de stad zich dan gaan ruïneren, die grond opkopen en daar sociale woningen bouwen? Terwijl het centrum nu eindelijk een coherente shoppingzone wordt? Neen, jullie hebben dat daar goed laten begaan. Het groot winkelcomplex komt er nu toch en dat is prachtig zo. Vrijetijdsgenieters van binnen en buiten Gent kunnen dan schuilen voor de regen zonder te hoeven verzaken aan hun kooplust. Bovendien kunnen de buurtbewoners (die zijn er nog!) straks alles in één supermarkt kopen, wellicht één die tenminste voor meerwaarde staat. Dat is jammer voor de kleine buurtwinkels maar betalen we niet allen een prijs voor die stap voorwaarts? Kunnen ze het trouwens niet bezien als een incentive tot meer competitieve diensten? Persoonlijk vind ik dat marktgeschreeuw van bij Bajram nu toch ook niet meer hedendaags. Ik kijk in ieder geval uit naar de bouwplannen. Hopelijk publiceren jullie die in het stadsmagazine en valt er een maquette te zien in de Lange Munt. Of onder het stoere toezicht van Jacob van Artevelde. Ludiek!

(foto: Ismael Farouk)

Ismail Farouk is een Zuid-Afrikaanse kunstenaar/activist/stedelijk geograaf. In zijn werk exploreert hij creatieve manieren om socio-economische en raciale uitsluiting te counteren en tot ruimtelijke rechtvaardigheid te komen in de Zuid-Afrikaanse grootsteden. Hij focust hierbij vooral op de informele processen en elementen in de stad, gaande van Etiopische slumlords tot Mozambiquaanse winkelkarretjes-duwers.

Momenteel werkt hij aan de Universiteit van Kaapstad als onderzoeker in het Africa Centre for Cities. In het kader van 'Ledeberg Leeft' werd Farouk uitgenodigd door de Stad Gent en de vzw Africalia om zijn visie op dit project toe te passen. Maar hoe wordt een kunstenaar academicus die daarnaast ook activist blijft?

De Gaten van Gent Het Gentse stadsbestuur heeft grote ambities wat betreft stadsvernieuwing. Na 'Zuurstof voor de Brugse Poort' en 'Bruggen naar het Rabot' volgt 'Ledeberg leeft'. Maar het bouwen blijft achter op het slopen. De stad wijst met de vinger naar het Vlaams Gewest. Toch groeit de kritiek op al die gaten in Gent, te meer omdat meer prestigieuze projecten zoals de heraanleg van de stationsbuurt wel lijken op te schieten.  

(foto: Toon Lambrechts)