TiensTiens

Hans Bodyn & de microbe van het Straathoekwerk

(foto: Nathalie De Coene)

De krant kopt vandaag dat het aantal mensen in België afhankelijk van voedselhulp opgelopen is tot 150 000. Eén op de zeven kinderen leeft onder de armoedegrens. Aan Hans Bodyn hoef je dat niet te vertellen. Ook zonder de cijfers heeft hij al vijftien jaar de vinger aan de pols bij hen die in de marges van de stad leven. TiensTiens sprak met de ervaren straathoekwerker naar aanleiding van de 15e verjaardag van het Gentse straathoekwerk.
 

(foto: Nathalie De Coene)

Organisaties die zich om armen bekommeren, hebben het zelf hoe langer hoe moeilijker om het hoofd boven water te houden: het gevolg van een groeiende doelgroep en een minimum aan middelen. Toch is er hoop. De Stad en het OCMW komen nog dit jaar met zo’n 210 000 euro over de brug. Een broodnodige financiële injectie die echter vele problemen onaangeroerd laat.

Just do it is deze keer niet genoeg

Het was op de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie dat schepen Tom Balthazar vol trots aan de inwoners van Ledeberg verkondigde dat het Gentse stadsbestuur de komende jaren 25 miljoen euro zou investeren in Ledeberg Leeft! dat van Ledeberg weer een bloeiende Gentse voorstad moet maken. Kortom, Ledeberg kreeg van het stadsbestuur een fantastisch nieuwjaarscadeau.

(foto: freddy Willems)

Zowat iedereen in Gent heeft ondertussen gehoord dat er plannen zijn met de Vrijdagmarkt. Het afgelopen jaar kochten de Nederlanders van NV Limitless 16 panden op tussen het Groot Kanonplein, de Lange Munt en de Onderstraat. Het Gentse architectenbureau J+D Bontinck, bekend en ook een beetje berucht van onder meer de Belgacomtoren en het Urbiscomplex (Gent Zuid), is als ontwerper aangesproken.

Talige bespiegelingen over de stad II

(foto: freddy Willems)

De stad bestaat uit een chaotische aaneenschakeling van homogene imaginaire eilanden die verbonden zijn door onzichtbare sporen. Ankerpunten op deze sporen zijn sociale knooppunten. Ze leiden tot het samenkomen van groepen mensen met relatief gelijkaardige achtergronden, leefstijlen en ambities. Zo zijn wijken en plaatsen in de stad maar aantrekkelijk voor welbepaalde mensen. Enkele bespiegelingen over de relatie tussen onze thuis, de wijk waarin we opgroeien en de opbouw van identiteiten.

(foto: freddy Willems)

Alain Storme is coördinator van Samenlevingsopbouw Brussel.Daar probeert hij in te gaan tegen de tendens tot toenemende beheersing en de evolutie naar‘repressieve steden’. Een gesprek met iemand die opbouwwerk nog steeds beschouwt als een vorm van gesubsidieerde oppositie.

Bedenkingen rond de invulling van de Waalse Krook

(Tekening: Redmond)

Het dossier over de invulling van de Waalse Krook beslechten lijkt een hachelijke onderneming. Verschillende ideeën passeerden de revue, het ene al concreter dan het andere, zoals het Forum voor Muziek, Dans en Beeldcultuur, een circusschool, een winkelcentrum, de Bibliotheek van de 21ste eeuw,… Deze voorstellen bleven ergens zweven zonder dat er veel gevolg aan werd gegeven of werden afgekeurd wegens politieke onwil en financiële tekorten. Sinds oud-burgemeester Frank Beke in 2007 zijn schouders onder de Vzw Waalse Krook zette, moet en zal tenminste de Bibliotheek van de 21ste eeuw er komen… of blijft ook dit toekomstmuziek?

Kanttekeningen bij projectwerking

(foto: Victoria Deluxe)

Tussen september 2007 en april 2008 werkten een veertigtal mensen aan ’t Vuil Huishouden’. Deze theaterproductie werd zes maal voor een breed en divers publiek opgevoerd in het Intercultureel Centrum De Centrale. De participanten evolueerden op een opvallende en bijzondere manier en tijdens de laatste voorstelling speelden ze de pannen van het dak. Het doek viel en nu is het stil. Op naar het volgende project?

In deze nieuwe rubriek laat TiensTiens telkens twee gemeenteraadsleden van verschillende politieke signatuur hun persoonlijke licht schijnen over een welbepaald thema. Deze keer: armoede.

(foto: freddy Willems)
Elke Decruynaere & Bruno Matthys

Stadsvernieuwing creëert sociale tijdbom

(foto: Koenraad Bogaert)

Zuid-Afrika heeft zijn townships, Brazilië zijn favelas, Venezuela zijn barios en Marokko heeft zijn bidonvilles. De benaming is afkomstig van het Franse woord bidon, wat ‘kan' of ‘fles' betekent, verwijzend naar het soort materiaal waarmee sloppenwijkbewoners hun barakken bouwen: voornamelijk alles wat men op straat kan vinden. Toen bleek dat de daders van de aanslagen in Casablanca (2003) afkomstig waren uit de bidonvilles, schoot de Marokkaanse overheid pas echt wakker. De bidonvilles moesten verdwijnen en de jonge koning zette een prestigieus sociaal programma in gang met de bedoeling alle inwoners van de bidonvilles te verhuizen naar betere en veiligere huizen. Een nobel doel, of toch niet?