TiensTiens

(foto: Freddy Willems)
Els Nolf

De bewoners van de Bloemekeswijk kunnen sinds kort voor hun kwaaltjes terecht in het gloednieuwe wijkgezondheidscentrum De Kaai. De Sleep, De Brugse Poort en De Botermarkt zijn al jaren een vaste waarde in andere Gentse wijken. Wijkgezondheidscentra bieden een laagdrempelige gezondheidszorg aan met een team van artsen, verplegers, kinesisten en gezondheidspromotors. Ze zijn met andere woorden ‘multidisciplinair’. Maar ze zijn meer dan dat…

(foto: Victoria Deluxe)

Bent u ook van mening dat alles wordt afgestemd op de behoeften, de wensen en het geld van de voorbeeldige Belgische burger? En dat degenen die niet aan de norm voldoen, dreigen uitgesloten te worden? Gelooft u wél in het potentieel dat zich in de marges van onze samenleving bevindt? En denkt u bovendien dat we die mensen meer moeten betrekken in het sociale en culturele netwerk van de stad? Ja? Dan bent u het roerend eens met Victoria Deluxe, een sociaalartistieke werking die zich richt op die groep van mensen die het qua kansen met iets minder moet stellen en al eens te maken krijgt met uitsluiting. Met het project ‘cultureel bemiddelaarschap’ proberen de organisatie daar iets aan te veranderen.

(foto: Freddy Willems)

Sinds 1997 wordt de ombudsdienst van de stad Gent voorbeeldig gerund door de ombudsvrouw Rita Passemiers, een voormalige journaliste. De voorbije jaren slaagde ze erin jaarlijks een lezenswaardig verslag af te leveren met wijze aanbevelingen voor het stadsbestuur. De opvolging ervan is echter niet altijd even voorbeeldig.

(foto: Freddy Willems)

Het werkwoord ‘letsen’ tref je niet aan in het woordenboek, maar een honderdtal Gentenaars letst er dagelijks op los. Lets is de Engelse afkorting voor wat in het Nederlands zoveel betekent als ‘lokaal uitwisselingssysteem’. Een Letsgroep bestaat uit mensen die onderling goederen en diensten uitwisselen, zonder dat daar geld bij te pas komt. De ‘vergoeding’ gebeurt in de lokale ruileenheid: stropkes.

(foto: Carmen Devos)

Gent bruist! Het stadsbestuur legt nogal graag de nadruk op het grote en diverse cultuuraanbod in onze schone stede. Gent: gezellige cultuurstad! Dat heet citymarketing. In de praktijk betekent het dat onze stadseconomie wekelijks gevoed moet worden met het geld van een nieuw leger cultuurconsumenten. De stad rekent er immers op dat die cultuurconsumenten na één van de ontelbare optredens nog wat blijven plakken, en dan liefst nog hopen centen over de Gentse balken gooien. Daar is niets op tegen (we kunnen er maar wel bij varen), maar steden doen meer dan bruisen alleen. Want als de bezoekers ervoor zorgen dat steden bruisen, doen de bewoners hun steden leven. Gent leeft! Een mooi voorbeeld daarvan is de boerenmarkt in Sint-Amandsberg.

Gelezen in De Morgen van 9 maart: “Pompen of verzuipen voor Gentse buurtcentra”. Na het debat van TiensTiens in het buurtcentrum van de Muide (zie elders in deze krant), veerden we uit bezorgdheid recht uit onze zetel. Buurtwerk is té belangrijk om het te laten verzuipen, dat mochten we daar aan den lijve ondervinden. Gelukkig troffen we, op een enkeling na misschien, geen drenkelingen aan… Een evaluatie van het Buurtwerk Nieuwe Stijl.

Augustus vorig jaar, ergens op de Lesse. Het regent, verdomme. Er valt zelfs nog meer water uit de lucht dan er water van de woelige rivier in onze kano’s klotst. Troostelozer kan niet, maar we laten het niet aan ons hart komen. We jagen op daguitstap onze tien boten voort op het ritme van ons kamplied, gezongen uit de volle borst van dertig man. En als er toevallig vreemde kano’s in ons vaarwater raken, dan hebben ze het geweten. Dan zetten onze gasten tegen die onschuldige boosdoeners eens goed hun klep open: “Eej onnozelaars, uit ons baan!” De verschrikte gezichten die dat oplevert, schenken wij dan snel onze verontschuldigende glimlach. Zo van: “Sorry meneer en madam, wij zijn van Open Kamp, wij kunnen er ook niet aan doen, wij zijn zo: een beetje onaangepast, tja.” En we geven onze boot snel de peddel en weg zijn we, singin’ in the rain.

(foto: Freddy Willems)
Theo Janssens

De sociale huisvesting in Vlaanderen geeft maar zelden aanleiding tot hoera-berichten. De sector heeft te kampen met een hele waslijst aan pijnpunten, zoals onderfinanciering, lange wachtlijsten en allerhande zogenoemde leefbaarheidsproblemen. Maar huurders hoeven niet moedeloos toe te zien. Met enkele welgemikte initiatieven zorgde de bewonersgroep van de sociale appartementen aan de Gentse Leiekaai voor een aanzienlijke verlaging van de huurlasten en bracht zij de bewoners dichter bij elkaar.

(foto: Freddy Willems)

Mijn utopische stad is een stad van ontmoetingen. Een stad waar wonen, werken, ontspanning en cultuur hand in hand gaan, door elkaar heen en niet naast elkaar. Een utopie mag dan een niet te verwezenlijken ideaal zijn, initiatieven in die richting bestaan. Eén daarvan is een project in de Zebrastraat: De Cirk. Een cirkelvormig complex waarvan zowel de architectuur als de bestemming aandacht verdienen. Wonen in een socio-culturele omgeving, luidt er het motto. Bewonderenswaardig en inspirerend in een tijd waarin teruggetrokkenheid troef is.

(foto: carmendevos)

Begin mei deed een zelfverklaarde ‘kritische massa’, gewapend met trappers en fietsbellen, de pleinen op het Zuid volstromen. Zo’n ‘Critical Mass’ die zich voortbeweegt met trapkracht, daar is Koning Auto vast niet tuk op… TiensTiens ging mee de straat op om de schade op te meten.