TiensTiens

“Laat een wiel draaien onder mijn gat en ik ben gelukkig”

(foto: Mario Debaene)
Michiel Hendryckx

Fotograaf Michiel Hendryckx (1951) is afkomstig uit Adinkerke, een dorp aan de kust. Als tiener wordt hij op internaat gestuurd in Gent, waar hij zich aanvankelijk erg ongelukkig voelt. Maar al snel maakt zijn onvrede plaats voor een gevoel van vrijheid en tot op vandaag is hij in Gent blijven wonen. Van op TV is Hendryckx bekend als reiziger. Voor het programma De Bende van Wim trok hij samen met acteur Wim Opbrouck en componist Jean Blaute op de moto door Europa. In Het Bourgondisch Complot vaarde hij met een vrachtschip van Gent naar Bourgondië. In 2007 kwam zijn fotodagboek Het mooiste licht is tegenlicht uit. “Ik vind mezelf een verteller, zowel in mijn foto’s als in mijn reizen.”

(foto: Annemie Van den Hende)

Napoleon Bonaparte was een fenomeen en ook wel een beetje een kadeeke. Twee keer bezocht hij Gent en liet hij hier een diepe indruk na. Nog lang na zijn dood liepen Gentenaars over van adoratie voor de ‘Kleine Korporaal’. Sommigen verzonnen zelfs avonturen die helemaal nooit gebeurd waren.

(foto: Victoria (Strash))

Onze samenleving glijdt af.
‘Glisser’ klinkt romantisch, maar afglijden kan pijn doen.
Het schijnt dat onze tijd als ‘vloeiende moderniteit' wordt omschreven.
Activeren, participeren en consumeren zijn veel gebruikte woorden.
Management komt van ‘manège' en houdt verband met het temmen van wilde paarden.
Jean Genet en Pier Paolo Pasolini geraken vergeten.
Stefan Zweig formuleerde lang geleden al een Europese oproep.
De kloof tussen de mensen met ... en de mensen zonder ... neemt afschrikwekkend toe.
Op televisie zien we steeds vaker beelden van hoe mensen worden geëlimineerd.
Een deel van het politieke landschap lijkt op ‘steracteur – steractrice’.
De grenzen tussen de hoge en de lage kunst zijn vervaagd.
Sommige wetenschappers waarschuwen ons voor de totale vernietiging van onze planeet indien we niet anders gaan leven.

Binnenkort staat in het NTGent “Is-man” op het programma, een theatervoorstelling over eerwraak. Tiens Tiens sprak met de regisseuse van het stuk, de Nederlandse Adelheid Roosen.

Tussen colère en weemoed

(foto: Freek Willems)

“Hoelang nog ga ik je zoeken van huis tot huis, van deur tot deur?
Hoelang nog van hoek tot hoek, van straat tot straat?”
Mevlâna

Vroeger op school dacht ik dat mijn eenzaamheid een tijdelijke situatie was. Pas jaren later, wanneer ik in het duister van de nacht spoorloos door de lege, desolate straten van Gent dwaalde wanneer mijn zelfhaat en onrust onhoudbaar werden, dat wil zeggen wanneer ik ongelukkig was, heb ik de eenzaamheid als mijn lot aanvaard.

(foto: www.decentrale.be)

Goed geblazen balkanmuziek kan met zijn karakteristieke asymetrische ritmes (7/8, 9/8, 11/8)'de boel op stelten zetten', wat zaterdag 12 april maar weer eens bewezen werd.

Vzw Klemtoon is een Gents steunplatform voor (jonge) kunstenaars en sociaal maatschappelijke projecten. Ze voorziet in huisvesting, onderkomen en atelierruimtes voor kunstprojecten, tentoonstellingen, (jonge) artiesten en culturele bijeenkomsten. Hiervoor is zij doorlopend op zoek naar leegstaande gebouwen in Gent en omstreken, die door bemiddeling van vzw Klemtoon een (tijdelijke) culturele bestemming krijgen. Verder richt vzw Klemtoon zich op het verbreden van internationale uitwisselingen voor kunstenaars. Zo biedt een internationaal netwerk van contacten met gelijkgestemden hen de kans om een grootschaliger en inhoudelijk meer kwalitatief project op stapel te zetten.

Het theater van de menselijkheid

(foto: Freddy Willems)
Arne Sierens

Theatermaker Arne Sierens (1959) groeide op in de Brugse Poort in Gent. Als kind ging hij er elke zondag kijken naar poppentheater Magie. Daar ontstond zijn fascinatie voor toneel. Zijn doorbraak kwam er in de jaren ‘90 met de stukken Moeder & Kind, Bernadetje en Allemaal Indiaan, gemaakt in samenwerking met choreograaf Alain Platel. Sindsdien laat Sierens de zalen keer op keer vollopen. In 2006 richtte hij samen met Johan Heldenberghs en Marijke Pinoy ‘Compagnie Cecilia’ op. Een succesvolle tournee doorheen Brussel, Frankrijk en Wallonië met de Franstalige versie van hun Trouwfeesten en processies werd pas afgerond. “Er zijn mensen die specifiek naar onze voorstellingen komen. We hebben fans.” Een gesprek over kleine mensen met grote gevoelens en de fragiliteit van het leven.

Miserie troef op de Gentse wereldexpo

Een tegen allen, allen tegen Gent: dat tekent zo’n beetje de sfeer op de Gentse wereldtentoonstelling van 1913. Fransen tegen Duitsers, flaminganten tegen franskiljons, huisvaders tegen menseneters en de kerk tegen blote en zatte vrouwen. Voor de rest bracht de ‘wereldfoor’ alleen brand, dood en een schuldenput. Zelfs vandaag zorgt ze nog voor verdeeldheid in de gemeenteraad.

Er staat een klein Indisch meisje in het West-Vlaams tegen mij te roepen dat ze wc-papier nodig heeft. Dat kan wel zijn, maar ik ben alleen maar de dj, zeg ik tegen haar. 'Ken je mij dan niet meer?', tiert ze. 'Ik ben Ingeborg en we hebben hier vorig jaar gespeeld met de Pikdersers.'