TiensTiens

(foto: Yann Verstraete)

Wie al eens een markt of sjacherbeurs afloopt, kent de ervaring. Het lijkt een eeuwigheid, de tijd die nodig is om de rij kraampjes waar te veel van hetzelfde ligt uitgestald te monsteren. Is er al iemand gepasseerd die al wat bijzonder is, heeft weggekaapt? Missen de standhouders creativiteit en karakter? Plots stoot je toch op een stand die net anders genoeg is om de aandacht te trekken. Te enthousiast door het lange zoeken geloof je dat alles voor jou is blijven liggen. De prijs hoor je al niet meer. Je wijst en knikt gretig.

Sinds dit jaar is er een markt met enkel originele producten: “de kunstSUPERette” Tijdens het eerste en zonnigste weekend van juni vond ze plaats op het Sint-Baafsplein. Het was een typisch Gentse mix van gezapige commerce en absurd vertier. Er stonden een dertigtal stands van toegepaste vormgevers die producten van eigen makelij zoals juwelen, meubels, kledij of likeur verkochten. Zo vond je er T shirts met prints uit de kortfilm “Like, You, See” van Evelien Hoedekie of grappige stoplapjes van Marie Lambert. Aan de stands met juwelen zoals die van Ralf de Burchgrave, was het aanschuiven.. Op het terras aan de andere kant van het plein zetten DJ’s en interventies van Cirq de toon. De sfeer deed denken aan het caravannendorp Bataclan, dat tijdens de vorige Gentse feesten bij de Sint-Baafsabdij stond.

(foto: Yann Verstraete)

Elisabeth Leenknegt is de drijvende kracht achter de kunstsuperette. Ze werd geïnspireerd door haar ouders, die in Ronse met de expo ‘jong bloed’ een platform bieden aan decoratieve kunstenaars. “Mode, meubelontwerp of design ziet men niet snel in een kunstgalerie. ‘Jong bloed’ is in de loop der jaren uitgegroeid tot een waar succes, aangezien bezoekers er originele stukken kunnen aankopen aan een democratische prijs”.

Zo ontstond de idee om in Gent iets gelijkaardigs te organiseren. “Door mijn contact met toegepaste vormgevers, merkte ik op dat er nood was aan dergelijke initiatieven, maar dan op een grotere schaal. Een evenement dat niet achter gesloten deuren plaatsvindt, maar echt in de kern van een stad. In de zusjes Marieke en Melanie De Munck vond ik mijn partners in crime. We stapten met onze ideeën naar de stad Gent. Zij boden ons de nodige steun en infrastructuur.”

De formule sloeg aan. Voor de kunstenaars was het een kans om aan inkomsten of contacten te geraken. Elisabeth: “De kunstsuperette biedt ze een duwtje in de rug en alle winst gaat naar hen zelf. Ze moeten hun waar ook zelf verkopen, wat het extra leuk maakt voor de koper. Die leert de designer kennen en daardoor wordt het product persoonlijker. Aan de andere kant is het interessant voor de artiest, omdat die een onmiddellijke feedback krijgt van het publiek. Voor sommigen was het een leerproces, anderen hadden na het evenement al onmiddellijk een aantal verkoopadressen op zak.”

MATHIAS BIENSTMAN