TiensTiens

Het is jouw energie

Gentenaars zijn graag fier op hun burgemeester. Onlangs hadden we er opnieuw de kans toe. Daniel Termont bond de strijd aan met Suez. De Franse nutsgroep wou haar greep op de gasbevoorrading in ons land veilig stellen door de controle over de gasterminal in Zeebrugge te verwerven. Zo zou er een nieuw hoofdstuk komen in het hemeltergende verhaal over de monopoliewinsten van Electrabel-Suez. Maar dat was buiten Termont gerekend. Als voorzitter van Publigas weigerde hij de handtekening te zetten die de deal voor Suez moest beklinken. Een moedige interventie. Inmiddels sloot Termont de overeenkomst dat Sueznu toch het meerderheidsbelang in de gasterminal verwerft. Daartegenover staat wel dat Publigas - de gasholding van de Belgische gemeenten –het overwicht krijgt in Fluxys, de beheerder van het gasnet.

Het interview dat 'Kerk en Leven' niet aandurfde

(foto: Nathalie De Coene)
Marc Loos en Marc De Meyer

De goddeloze stadslucht tast niet iedereen aan. Marcel De Meyer, pastoor van de Heirniswijk, en Marc Loos, protestants predikant aan het Rabot, hebben een missie. Ze brengen mensen samen met de bijbel in de hand, maar lezen in het boek een sociaal verhaal. Hun multiculturele kerkgemeenschappen reiken een helpende hand aan wie het moeilijk heeft. Sinds de jaren negentig zijn dat ook de vele vluchtelingen. Wie er naar vraagt, krijgt een vurig betoog over een andere globalisering. Een openhartig gesprek over geloof en engagement in Gent.

“Laat junks straathoekwerk onder mekaar doen”

(foto: Serena Wuytack)

Drugs. De Brugse Poort in Gent staat er al jaren om bekend. In die mate dat de wijk soms de DrugsePuurte genoemd wordt. Buurtbewoners worden regelmatig geconfronteerd met zwerfspuiten in parken of speeltuinen. Wat maakt dat gebruikers publiek shotten en hoe kan de situatie verbeterd worden?

(foto: freddy Willems)

Zowat iedereen in Gent heeft ondertussen gehoord dat er plannen zijn met de Vrijdagmarkt. Het afgelopen jaar kochten de Nederlanders van NV Limitless 16 panden op tussen het Groot Kanonplein, de Lange Munt en de Onderstraat. Het Gentse architectenbureau J+D Bontinck, bekend en ook een beetje berucht van onder meer de Belgacomtoren en het Urbiscomplex (Gent Zuid), is als ontwerper aangesproken.

(foto: freddy Willems)

Alain Storme is coördinator van Samenlevingsopbouw Brussel.Daar probeert hij in te gaan tegen de tendens tot toenemende beheersing en de evolutie naar‘repressieve steden’. Een gesprek met iemand die opbouwwerk nog steeds beschouwt als een vorm van gesubsidieerde oppositie.

(foto: freddy Willems)

Voor veel mensen hebben sportcentra een te hoge drempel. In de Ham probeert de Sportschuur voor hen al negen jaar een waardig alternatief te bieden. Elk weekend worden hier aan zeer democratische prijzen sportlessen gegeven en is er materiaal en ruimte beschikbaar voor sportievelingen.

Talige bespiegelingen over de stad II

(foto: freddy Willems)

De stad bestaat uit een chaotische aaneenschakeling van homogene imaginaire eilanden die verbonden zijn door onzichtbare sporen. Ankerpunten op deze sporen zijn sociale knooppunten. Ze leiden tot het samenkomen van groepen mensen met relatief gelijkaardige achtergronden, leefstijlen en ambities. Zo zijn wijken en plaatsen in de stad maar aantrekkelijk voor welbepaalde mensen. Enkele bespiegelingen over de relatie tussen onze thuis, de wijk waarin we opgroeien en de opbouw van identiteiten.

Just do it is deze keer niet genoeg

Het was op de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie dat schepen Tom Balthazar vol trots aan de inwoners van Ledeberg verkondigde dat het Gentse stadsbestuur de komende jaren 25 miljoen euro zou investeren in Ledeberg Leeft! dat van Ledeberg weer een bloeiende Gentse voorstad moet maken. Kortom, Ledeberg kreeg van het stadsbestuur een fantastisch nieuwjaarscadeau.

Noodzakelijke bosuitbreiding…… of stedelijke kolonisering van de stadsrand?

(foto: freddy Willems)

“Als het Parkbos tegen 2012 niet af is, heb ik gefaald als gouverneur”, beweerde André Denys enkele maanden geleden in het Nieuwsblad (22/03/2008). Over vijf jaar zou het grootstedelijk gebied Gent bijna 1200 hectare open ruimte rijker moeten zijn en over vijf keer zoveel bos als vandaag moeten beschikken. Niet niks voor een bosarme provincie als Oost-Vlaanderen en voor een stad als Gent die snakt naar open ruimte.

(foto: freddy Willems)

“We bringAfrica to your doorsteps”, zo prijkt op het etalageraam van de Foreign Shop in de Dampoortstraat. De slogan verwoordt de uitstraling van de buurt, die bij de verschillende Gentse Afrikaanse gemeenschappen bekend staat als ‘Klein Matongé’. Maar de winkels, cafés en kapsalons in de straat zijn niet alleen plaatsen waar Afrikanen ‘thuis’ kunnen komen. Ze helpen de consument ook zich te informeren, te netwerken en te integreren.

Een historisch antwoord op de woonproblematiek?

(foto: Nathalie De Coene)

Aan het eind van de negentiende eeuw werden steden steeds meer gezien als overbevolkte broeihaarden van besmetting, criminaliteit en sociale onrust. Van de wederomstuit sloeg men volop aan het fantaseren over veilige en geborgen gemeenschappen in het groen. Tezelfdertijd was zelfs tot de meest hardleerse delen van de burgerij doorgedrongen dat ze de erbarmelijke omstandigheden waarin een groot deel van de stedelijke bevolking noodgedwongen moest leven niet konden blijven negeren. Dat het tuinstadmodel, dat op al deze verzuchtingen inspeelde, op bijzonder veel bijval kon rekenen hoeft dan ook niemand te verbazen.

(foto: Nathalie De Coene)

Organisaties die zich om armen bekommeren, hebben het zelf hoe langer hoe moeilijker om het hoofd boven water te houden: het gevolg van een groeiende doelgroep en een minimum aan middelen. Toch is er hoop. De Stad en het OCMW komen nog dit jaar met zo’n 210 000 euro over de brug. Een broodnodige financiële injectie die echter vele problemen onaangeroerd laat.

Tussen 19 en 26 juli 2008 trok Victoria Deluxe met een veertigtal mensen, verbonden aan de werking, naar de Ardennen. Omdat er tot op vandaag nog steeds heel wat mensen zelden of nooit van vakantie kunnen genieten, organiseert Victoria Deluxe om de twee jaar een vakantieweek in de Belgische Ardennen. In een groot en goed uitgerust vakantiehuis in Stoumont werd er een week lang samen gekookt en geleefd. Jong en oud, in Gent of elders geboren, een bonte week, heel dicht bij de natuur.

(foto: Kristof Titeca)

‘Als je naast een rivier opgroeit, leer je vissen. Als je naast een grens opgroeit, leer je smokkelen.’ Zo vat een handelaar het leven in Arua samen. Arua is een Ugandese stad op het drielandenpunt tussen (Noord-)Uganda, (Oost)-Congo en (Zuid-)Sudan. Het gebied is één van de armste in Uganda,met bijzonder weinig werkgelegenheid: er is geen industrie, geen toerisme en in de buurt woedt altijd wel een oorlog die maar niet wil stoppen. Het meest waardevolle goed is er dan ook de grens, die voor een groot deel bepaalt hoe de stad eruit ziet, wie rijk en arm is en hoe jongeren hun toekomst zien. In de laatste dertig jaar is die grens zowel een redding als een last geweest.

Of waarom Gentenaars niet van vliegers houden

Het nieuwste Gentse prestigeproject op de site van Flanders Expo, ‘The Loop’, is genoemd naar een episode uit het Gentse luchtvaartverleden. Een beetje vreemd, als je bedenkt dat dat luchtvaartverleden voornamelijk één groot luchtvaarttrauma is.

De jongere generatie Gentenaars weet waarschijnlijk niet eens dat Gent een tamelijk omvangrijke luchtvaartgeschiedenis heeft. Dat is geen toeval. De Gentse luchtvaartgeschiedenis bestaat immers grotendeels uit een reeks door niet-Gentenaars veroorzaakte luchtvaartrampen, waar oudere - en wijzere - Gentenaars maar liever over zwijgen.

(foto: collectie Arthur De Decker)