TiensTiens

Het nieuwe dorpsgevoel

(foto: Hendrik Braet)

Een nieuwe vorm van samenleven is aan een stille opmars bezig. Bij cohousing deelt een groep mensen een aantal voorzieningen, maar behoudt iedereen wel zijn eigen privéwoning. In Vinderhoute, een dorpje op tien kilometer van Gent, is een groep mensen druk in de weer om de bouw van hun ‘cohuizen’ voor te bereiden.

Eind 2006 komt een aantal particulieren samen. Ze kennen elkaar in het geheel niet, maar gaan allemaal uit van dezelfde overtuiging: samen bouwen is beter en voordeliger. Meer dan twee jaar later heeft de groep een optie genomen op een stuk grond in Vinderhoute en wordt hun cohousingproject met de dag concreter.

“Cohousing is een woonformule die het gemeenschapsgevoel centraal stelt; vergelijk het met de traditionele dorpskern”, klinkt het op de infonamiddag over het project. In het basisschooltje van Vinderhoute doet de groep het opzet uit de doeken. Ze zijn op zoek naar meer mensen om in het project te stappen. De interesse is groot. Als alles goed gaat, begint de bouw van de huizen in 2010 en trekken de eerste bewoners naar de site in 2012.

Geen commune

De volledige site zal bestaan uit 16 units of wooneenheden. Zo’n eenheid kan gevormd worden door een persoon of een heel gezin. Elke unit heeft zijn eigen uitgeruste privéwoning en deelt daarnaast de gemeenschappelijke functies. Cohouser Eef: “Ik was in het begin een beetje bang dat het allemaal een hoog hippiegehalte zou hebben, maar privacy is voor iedereen erg belangrijk. Dit is geen commune.”

Wel streeft de groep naar besluitvorming in consensus. Samen wordt er beslist welke functies in het gemeenschappelijke paviljoen ondergebracht worden. Over een eethoek en een professionele keuken was iedereen het snel eens. Er komt een rotatiesysteem zodat iedereen op zijn beurt voor de hele groep kookt. “Aiai, ik wil een cursus”, jammert een cohouser. “Ik ben kok!”, stelt een andere gerust.

Naast een ruimte om te eten zal er in het gedeelde paviljoen ook een wasruimte, een fietsenberging en een speelkamer komen. “We dromen ook van een groot scherm, een eigen cinema zeg maar, al valt het nog af te wachten of daar nog geld voor over is”, verklapt cohouser Gust.

Behalve de grote lijnen worden af en toe ook al wat kleinere akkoorden over de organisatie van het samenleven bereikt. Zo werd in gezamenlijk beheer de ‘afradingspolitiek voor huisdieren’ vastgelegd: honden zijn in het geheel niet welkom, katten worden met mate getolereerd. Eén kat per unit en zeven katten in totaal is het maximum.

Passiefhuizen

In het cohousingproject van Vinderhoute wordt naast het sociale aspect ook aandacht besteed aan ecologie. Zowel de privéruimtes als het gemeenschappelijke paviljoen worden passiefhuizen of laagenergiewoningen. Dat zijn huizen waarbij extra gelet wordt op isolatie, ventilatie en luchtdichtheid zodat er geen verwarmingsinstallatie nodig is. “Dat haalt de energiefactuur drastisch naar beneden en het is beter voor het milieu”, motiveert cohouser Federico. Het prijskaartje van een afgewerkt passiefhuis van 150m² binnen het project wordt momenteel op 310 000 euro geschat.

Op de kaart van Vinderhoute zal het cohousingproject een groene vlek nalaten. “Wij laten bewust plaats voor open ruimte en groen. Er zal op ons terrein dus niet verkaveld worden”, aldus Federico. “Dat zal een grote meerwaarde zijn voor de kinderen die op een groot terrein zonder auto’s zullen kunnen spelen”, vult Eef aan.

Ook in de stad

Dat cohousing niet noodzakelijk op het platteland hoeft te gebeuren, bewijst het project de Bijgaard. Op een oud fabrieksterrein, een uitloper van de Forelstraat in de Dampoortwijk, is een andere groep haar ideale woonformule aan het verwezenlijken. Hier wordt bewust voor de stad gekozen om het woon-werkverkeer zo vlot mogelijk te laten verlopen en volop van het culturele en sociale leven van Gent te kunnen genieten.

LIEN DE COSTER

Meer info: www.cohousingplatform.be