TiensTiens

Ga even mee terug naar zaterdag 28 februari 2009. De Australische astronomen in het Siding Spring Observatory beginnen goedgemutst aan hun dagtaak: de zuidelijke sterrenhemel afspeuren op zoek naar naderende hemellichamen. Tot hun verbazing ontdekken ze de planetoïde DD45. Ze berekenen dat de rotsblok van 47 op 21 meter met de kracht van een waterstofbom op Ekkergem, Gent zal inslaan. Weg het boerenkot, de woonwijk, de kerk met de scheve toren en het politiecommissariaat. Daarom beslist het stadsbestuur de Gentenaars te mobiliseren.

(foto: Hendrik Braet)

Trompettist Bart Maris (40) moet zowat alles met een trompet gedaan hebben wat een mens met een trompet kan doen en nog kan hij er geen genoeg van krijgen. Zijn liefde voor muziek lijkt eindeloos en heeft hem een trouwe partner opgeleverd: “ik ben getrouwd met mijn instrument”. Aangezien liefdesverhalen ons mateloos boeien, hebben we het met hem over zijn grote passie en de stad waar hij deze kan botvieren.

(foto: freddy Willems)

‘Brussel’ is een Vlaamse stad. Dat zegt Bart De Wever toch. Leopold II dacht daar anders over. Met de buit van zijn Afrikaanse plunderingen bouwde hij ‘Bruxelles’, een stad van avenues en haute finance. Sindsdien splitste de hoofdstedelijke persoonlijkheid als maar verder op. Voor ‘بروكسل’ moet je in Schaarbeek, Anderlecht of Sint-Joost zijn. Tenslotte ontwikkelde zich in de buik van onze enige Belgische miljoenenstad ‘Brussels’. Blinkend als kantoren, bevolkt door Eurocraten en hun -innen.

(foto: freddy Willems)
Frank Vandewalle (l.) en Herman Huvenne (r.)

Al sinds jaar en dag zetten politie-inspecteurs Frank Vandewalle en Herman Huvenne zich in voor het goed 'geleiden' van het samenleven tussen autochtonen en allochtonen in Gent. Beiden werken ze voor de integratiecel, onderdeel van de maatschappelijke cel van de Politie Gent. Frank en Herman; In het allochtone verenigingsleven is dit duo ondertussen een begrip geworden. Om meer te leren over hun ervaringen met  'diversiteit' zocht TiensTiens hen op.

(foto: Nathalie Decoene)
Danny Timmermans (m. b.), Muntasir Errieh Mukhtar (l. b.), Jan De Spiegelaere (r.o.), Claire Cauwels (l.o.), Kristof Vander Cruyssen (r.b.), Evelyne Deceur (m.o.)

In TiensTiens Nr. 6 schreven we over ‘Bruggen naar het Rabot’, toen het stadsvernieuwingsproject nog in haar ‘stenen’-tijdperk zat. Sindsdien kwam de aandacht voor sociaal-culturele en sociaal-economische dimensies gestaag opgang waardoor het een ‘integraal project’ werd. Want stadsvernieuwing gaat niet alleen om stenen opstapelen op selectieve plaatsen, maar vooral om het ontwikkelen van hefbomen voor de algemene ontwikkeling voor de mensen in de wijk. Zo bekeken betekent ontwikkeling op een geïntegreerde manier tegemoet komen aan behoeftes van de lokale bewoners die in een sociaaleconomisch kwetsbare situatie zitten.

(foto: freddy Willems)

Ruby is niet meer onder ons. Het was in april vorig jaar dat Ruby uit het raam van haar groezelige flatje in de grauwe Twin Towers aan de rand van het Rabot is gesprongen.

(foto: Boris Ljugov)

Van 14 september tot 16 november vorig jaar liep er een opmerkelijke reclamecampagne in het centrum van Leuven. “Metropolitan Move” toonde confronterende beelden van stadsontwikkeling op het scherpst van de snee. Toeschouwers stelde zich vragen bij de boodschap van de campagne. Ging het om kunst of om reclame? Was het een promotie-stunt of een soort situationistische kritiek op het actuele stedelijke beleid?

Elke stad heeft zijn symbolen. Geen postkaart uit Gent of er prijkt wel een Gravensteen, een streepje Graslei of een grandioos verlicht bovenaanzich van de Drie Torens op. Natuurlijk zijn dat de grote toeristische trekpleisters. Maar de smoel van de stad heb je er niet mee gevangen. Het echte Gent, het Gent waar mensen wonen, werken, wandelen en wildplassen, zit vol verborgen verassingen. Wie kijkt, ontdekt elke keer weer iets anders. Beelden van een stad in beweging, een stad op mensenmaat, een stad vol contrasten en markante details. Beelden die niet gepolijst zijn door de citymarketingmachine, maar daarom niet minder postkaartwaardig. Een stukje stad om op te sturen, met de groeten van TiensTiens, de andere k(r)ant van Gent. 

(foto: Nathalie Decoene)

Het rijke industriële verleden van Gent drukt vandaag nog steeds haar stempel op de stad. Waar bedrijven hun deuren sloten, kwamen bedrijfsterreinen vrij die vaak niet zo gemakkelijk te herontwikkelen zijn. Dikwijls is de bodem er vervuild en zijn de gebouwen er verouderd en onaangepast aan de hedendaagse noden. Om de herontwikkeling van deze verwaarloosde bedrijfsterreinen, ‘brownfields’ genaamd, te stimuleren ontwikkelde de Vlaamse Regering het brownfieldconvenant.

Imaginaire eilanden IV

(foto: freddy Willems)

De auto blijft tot de verbeelding spreken. Luxewagens als Bentley, MayBach, Roll 's Royce, Ferrari, Lamborghini en Bugatti doen menig hart sneller slaan. Dit zijn de drijvende salons en flitsende design sportkarren van de elite van deze wereld. Deze kathedralen van de weg zijn slechts wilde dromen voor Jan met de pet. Hoogstens kan hij deze goddelijke creaturen eens bekijken, begluren en betasten. Het berijden van al deze goddelijkheid is het summum, slechts voorbehouden voor sterren, royalty en sjeiks. Politici beperken zich doorgaans tot de topmodellen van Audi, Mercedes of BMW. Modellen die belangrijkheid zonder overdreven decadentie uitstralen. De auto is bij voorkeur een zichtbaar status -en identiteitssymbool en we hebben er flink wat geld voor over.

Verdwijnt het grof huisvuil voorgoed?

Stad Gent wil af van het ophalen van het grof huisvuil. Vanaf 2009 is er nog slechts één ophaalronde per jaar voorzien. Zo behoort een toch typisch straatbeeld bijna volledig tot het verleden. Gedaan ook met de afvalsnuisteraars, die vaak even drastisch te werk gaan als mollen in een siertuin. Meteen wordt bruikbaar afval nog ontoegankelijker. In een samenleving waar steeds meer mensen rond de armoedegrens leven groeit voor hen nochtans de noodzaak om nog bruikbare voorwerpen te recupereren.

Over het Pandinistisch Verblijvingsfront, Stadsvernieuwing en herwaardering.

(foto: freddy Willems)
Herman Rosseau en Geert Van Doorne

Het Gentse Patershol, dat nu een toeristische restaurantbuurt is, was eind de jaren '70 begin jaren '80 het schouwtoneel voor een sociale strijd. We beleven de naweeën van mei ’68 en de economische crisis van 1973 heeft zich net doorgezet. Door de lage huurkosten leefden daar toen vooral krakers, studenten, arme bewoners en gepensioneerden. De conservatieve burgemeester Placide Depaepe wou het Pand in het Patershol ontruimen. Wat nu geïntegreerde planning heet en sociale stadsvernieuwing, stond toen in zijn kinderschoenen.

(foto: Victoria Deluxe)

Bent u ook al aangesproken tijdens het dagelijkse uitje met de hond? Kunt u nog een slagerij binnenstappen zonder dat er een micro onder uw neus geduwd wordt? Maar misschien hoeft dat helemaal niet vervelend te zijn, wel integendeel! Wijkspotters zijn gesignaleerd maar hun komst lijkt veel te beloven. In de komende maanden en jaren staat immers heel wat te gebeuren in de wijk Sluizeken-Tolhuis-Ham. Victoria Deluxe lanceerde in september een wijkproject als opvolger voor de succesvolle wijktelevisie van 2005. Samen met het Buurtwerk, Kadanz, het Straathoekwerk, de Wijkfanfare, AMSAB, De Centrale, TiensTiens en andere organisaties wordt een zoektocht opgezet naar hoe de bewoners van Sluizeken-Tolhuis-Ham hun buurt bekijken, beleven en gebruiken.

Het rosse meisje ligt op haar plankenvloer terwijl ze dagdroomt bij de lauwe radiator. Haar gsm trilt haast geruisloos over de grond en wanneer ze die oppikt meldt het scherm een nieuw bericht:

(foto: freddy Willems)
De Prettige Wildernis

Kinderen en jongeren maken zowat een derde uit van de Gentse bevolking. Het is dan ook niet meer dan logisch dat er ook met hun noden en wensen rekening gehouden wordt bij de inrichting van de publieke ruimte. Omdat dat ook effectief zou gebeuren stelde het stadsbestuur in maart 2008 de ‘handleiding speelweefsel’ voor die gebruikt zal worden bij de opmaak en de beoordeling van de ruimtelijke planning.

Keizer Karel en de strop van het verleden

(foto: freddy Willems)

De bekendste Gentenaar aller tijden is zonder twijfel ook een van de minst populaire. Keizer Karel is in Gent vooral bekend voor het onderdrukken van de opstand van 1539-1540, die de Gentenaars de naam Stropdragers bezorgde. Veel te onderdrukken viel er nochtans niet, de opstand was al gedaan voor hij goed en wel begon. Voor verliezer Gent kreeg de opstand mythische proporties, het ultieme bewijs van Gents ‘rebelse’ karakter. Voor Karel was het niet meer dan een voetnoot in zijn biografie, de zoveelste overwinning in een leven dat hij zelf als mislukt beschouwde.