This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Schetsboek
Ingediend door Aäron op Vr, 07/07/2006 - 14:42.
De E40 is vijftig jaar geworden dit jaar.
Net nu mijn auto de geest heeft gegeven, is de E40 vijftig jaar geworden.
Ik ben opgegroeid langs de as tussen Oostende en Brussel, ergens halverwege. Voor mij is de snelweg er altijd geweest. Nooit, maar echt nooit, heb ik er bij stil gestaan dat die lap asfalt ook effectief is aangelegd.
Door mensen van vlees en bloed.
Ze dachten in die tijd zelfs dat ze die lap asfalt nooit gevuld zouden krijgen, met auto’s wel te verstaan. Vijftig jaar geleden, toen paard en kar nog melk vervoerden.
Nu rijdt er een sliert auto’s quasi onafgebroken van het ene eind naar het andere eind. Er is plaats te weinig. Waar gaan we eigenlijk allemaal naartoe?
Waartoe leidt dit allemaal?
We struikelen over elkaar, over elkaars auto, over elkaars woorden, over onze eigen woorden. Op de radio een discussie tussen Palestijnen en Israëli’s; beide partijen claimen de grootste tragedie door te maken. De dood van een meisje van zes wordt hier goedkoop verkocht.
(foto: Fixatief)
We blijven rushen, we blijven lopen onder de Vlaamse hemel, de dagen zwaar en grijs. Ons vlakke land. Een jongen van zestien blaast negen mensen op aan de ene kant van de wereld, een jongen van zeventien wordt neergestoken aan de andere kant.
Niemand wint, we verliezen allemaal.
En ik, ik fiets door de stad, de wind in mijn haar. Op zoek naar snapshots, op zoek naar mooie dingen, op zoek naar de zon in het water.
En ik vind altijd wel iets dat al dat leed verzacht.
ELS