This page is a part of an online version of Tiens Tiens.
Voor vorst en vaderland
Het is zondag vandaag, en vroeg, ontieglijk vroeg.
Marcel heeft me mijn bed uitgejaagd. Dus zit ik op mijn terras te knipperen tegen de zon - in tegenstelling tot Marcel krijg ik voor acht uur geen ontbijt door mijn strot.
Koffie en een gedachtestroom.
Ben ik een gewoontedier of leef ik de laatste weken op automatische piloot? De voordeur openen met de badge van het werk? De stad in trekken en met veel naar huis komen, maar niet met datgene waarvoor ik op pad ben gegaan? Wakker schrikken op de Ring en vloeken omdat ik de verkeerde afrit heb genomen, op weg naar mijn oude werk?
Warhoofd, een dromer die zijn draai niet vindt.
Het moet vooruit gaan, snel, vooral snel.
The Rat Race.
‘Those stupid, stupid rat creatures’ – voor de insiders: ‘Bone’ van Jeff Smith.
Ik houd het voorlopig bij een paar mooie blauwe ogen, het is te warm voor ambitieuzere plannen.
Binnenkort, als we de hitte van de zomer zijn vergeten, als de feesten zijn verteerd en uitgekotst, de demonen zijn bedwongen en het laatste vuil van tussen onze tenen is gewassen … straks dus, dan gaan we voor het hogere doel. Voor ons aller Eer en Glorie, voor vorst en vaderland, gaan we een nieuw bestuur kiezen! Nog maar eens; ik ben de tel intussen kwijt. Maar déze keer kiezen we de juiste mensen, de juiste vertegenwoordigers die Ons leven aangenamer zullen maken.
Hopen we. Geloven we. Willen we. Eisen we.
Weg met alle Kaplans, weg met alle slechterikken. We interneren iedereen, nieten een zender achter hun oren en hangen zelf de vermoorde onschuld uit.
Ik ben benieuwd hoe bont we het deze keer gaan maken, hoe zwart we nu gaan kleuren.
Ons Belgenland, zo rijk, zo makkelijk.
Maar net zo arm en zo moeilijk.
De zon schijnt nog steeds, ik puf een eind weg. Een druppel glijdt langs mijn rug naar beneden. Misschien moet ik nu toch maar dat ontbijt zien binnen te krijgen?
Ik tuur over de Gentse daken, a room with a view, kerktorens en kranen, zwaluwen en duiven.
Er hangt hier een onwezenlijke rust op dit uur.
De zonsopgang staat op mijn netvlies gebrand.
Een klok luidt.
Er moet geleefd worden.
Vandaag.
Morgen.
ELS