TiensTiens

(foto: Hendrik Braet)

De fietser wordt stilaan inherent aan het Gentse stadsbeeld. Goed zegt u? Voor het milieu wel, maar voor voetgangers en automobilisten zijn ze een ware pest. Wie had ooit gedacht dat fietsen stresserend kon zijn voor anderen? Misschien ben ik wel gek. U zegt het maar! In elk geval wordt al wie anders dan fietsend door het leven gaat zowat geterroriseerd door de tweewielers.

Zonder ook maar een blik op verkeerssituaties te werpen en zonder te remmen doorkruisen ze Gent aan topsnelheid. Dat is niet ongebruikelijk. Of ze rijden in de autovrije binnenstad winkelende medeburgers bijna van hun sokken. En dan nog zelf op hun teen getrapt als je een opmerking durft maken.

Ik kan natuurlijk geen al te negatief standpunt innemen tegenover kwalijk fietsgedrag, ik voel me soms ook koning van de straat op mijn stalen ros. Helaas is het respect voor andere weggebruikers bij vele fietsers, mijzelf inbegrepen, soms ver te zoeken. Want wij hebben toch alle recht om lekker assertief te zijn? Of heb ik het mis?

Koning auto, patriarch van het Belgische verkeer! Mooi niet denkt Gent dan. Die stinkende, roestende, vervuilende, dure en gevaarlijke machines maken de stad nog steeds onveilig. De situatie is er flink op vooruit gegaan, maar sommige kruispunten of assen zijn nog steeds onlogisch en zelf ronduit gevaarlijk.
Dus doet fietsend Gent gewoon lekker eigenwijs. De fietser heeft toch altijd gelijk. Inmiddels is de situatie dermate ver gevorderd dat fietsers ook daadwerkelijk gelijk krijgen. Als je met de auto rijdt, zorg je vanzelf wel dat fietsers genoeg ruimte hebben, of die lak kan je wel vergeten. En je goed humeur ook.

Ik herinner me de slagzin van een verzekeringsmaatschappij. Die luidde: “Kinderen hebben geen remmen”. Fietsers zijn als kinderen: zij hebben ook geen remmen meer. Of toch geen remmingen. Het is dan ook tot hun grote ergernis dat onze blauwgetooide vrienden steeds meer boetes beginnen uit te delen. Je mag al niet meer door rood fietsen, een echte éénrichtingsstraat invliegen, links op de baan of op de stoep rijden. Plots allemaal verboden! Kan toch niet!

(foto: Hendrik Braet)

Maar anderzijds: hoe kan je verwachten dat fietsers zich aan de regels houden? Waarom mag je bijvoorbeeld niet in twee richtingen door de Kortrijksepoortstraat rijden? Of neem nu het viaduct aan de Forelstraat. Ik kom daar zowat elke dag langs, en ik ben niet alleen. Het is de officiële Oost-West fietsroute. Als mountainbike-parcours kan het wel tellen, maar voor al die milieubewuste burgers die met de fiets naar het werk of de school rijden is het tandenknarsen. Logisch toch dat dergelijke obstakels wangedrag in de hand werken?

Het is niet evident een oplossing te vinden voor situaties die doorheen de jaren zijn scheefgegroeid. Nog niet zo lang geleden, toen het Gentse stadsbestuur nog nooit van fietspaden had gehoord, was het als fietser immers pompen of verzuipen. Je moest wel ballen aan je fiets hebben, of je kon aan de Dampoort staan wachten tot de spits voorbij was.

Ik geloof heilig dat het langdurige gebrek aan infrastructuur de huidige verkeershouding mee in de hand heeft gewerkt. Het is namelijk zinloos om op drukke verkeerswegen waar geen fietsroutes voorzien zijn de orde te proberen handhaven.

En toch bestaat er een oplossing die volgens mij zowel denkbaar, mogelijk als wenselijk is. We bannen de auto uit de stad! (En wie weet uit ons denken). Straten worden parken. Parkeergarages worden cultuur- en sportcentra. Garagisten worden fietsenmakers. Tankstations worden tramhaltes. Taxi's verdwijnen. Bussen komen.

Misschien denkt u nu wel dat ik écht gek ben. U hebt gelijk. Maar wat een geluk: zelfs het gekste idee is zo gek nog niet.

Laat Gent daarom de modelstad zijn voor de revolutie van de mobiliteit!

CHRISTIAAN DE BEUCKELAER